REGIE:
Alejandro Gonzalez Inarritu

*********

*********

*********

USA / 2003 / 125 min.
*********

Verdeler:
Paradiso Filmed Entertainment

Hartverscheurend drama met uitmuntende vertolkingen

Paul (briljante rol van Sean Penn) ligt in de wachtkamer van de dood, in het pre-lijkenclubje. Hij denkt na en stelt zich vragen. Bang of niet bang. De dood komt en op dat moment wordt je lichaam 21 gram lichter. Het gewicht van vijf geldstukken. Het gewicht van een reep chocolade. Het gewicht van een kolibrie. Of is 21 gram het gewicht van onze ziel? Het gewicht van het leven?

Net als in zijn flamboyante debuutfilm Amores Perros, een verhaal over mensen en honden, verkent de Mexicaanse regisseur Alejandro Gonzalez Inarritu en Amores Perros-scenarist Guillermo Arriago in 21 grams de emotionele en fysieke lijdensweg van drie personages over een periode van verschillende maanden. Hij doet dit via een drieluik van halflange films met een auto-ongeluk als dramatische spil.

Het verhaal speelt in een Midden-Amerikaans stadje. In het eerste luik is Paul professor wiskunde. Zijn huwelijk met zijn vrouw Mary (Charlotte Gainsbourg) balanceert op de rand van leven en dood. Hij is doodziek en wacht op een harttransplantatie. Zij wil zwanger worden via kunstmatige inseminatie nadat haar eileiders beschadigd werden na een abortus. In het tweede is Cristina Peck (Naomi Watts) gelukkig gehuwd met haar echtgenoot Michael (Danny Huston) en een bezorgde moeder voor hun twee dochtertjes. Haar zieleroerselen kan ze kwijt bij haar liefhebbende zuster Claudia (Clea DuVall). De derde en sterkste episode draait rond Jack Jordan (Benicio Del Toro), een ex-gedetineerde/druggebruiker. Samen met zijn vrouw (Melissa Leo) en zijn twee kinderen leeft hij in een caravan aan de rand van de maatschappij.

21 grams is de eerste Engelstalige film van Inarritu. Het is een verhaal over liefde en hoop, overleven, vergeving en wroeging. Inarritu weet op meesterlijke wijze diepgang te geven aan de personages die allen strijd leveren met zichzelf. Paul, geconfronteerd met de dood en eenmaal een donorhart gaat tevergeefs op zoek naar de schenker; Cristina die niet alleen moet afrekenen met het heden maar ook met haar dramatisch verleden. En ten slotte is er Jack. Alhoewel hij groepstherapie volgt en een jonge man terug op het rechte pad poogt te brengen, heeft hij het als ex-gevangene moeilijk om zich opnieuw als volwaardig persoon te laten opnemen in de maatschappij. Als lid van een golfclub bijvoorbeeld wordt hij omwille van zijn tatoeages vriendelijk de deur gewezen. Het gaat helemaal verkeerd wanneer hij een auto-ongeluk veroorzaakt waarbij twee kinderen het leven laten en hij vluchtmisdrijf pleegt. Overmeesterd door schuldgevoelens maar ook door de schrik opnieuw in de cel te belanden raakt hij helemaal van zijn stuk. Wanneer hij voor zichzelf uitmaakt zich aan te geven aan de politie krijgt hij het aan de stok met zijn vrouw. Zij vreest opnieuw alleen komen te staan met hun kinderen die hem broodnodig hebben. Hun huwelijk staat op het spel.

Alhoewel de flashforward/flashback en zelfs flashinward-montagestructuur 21 grams het de kijker narratief niet gemakkelijk maakt, blijft de beloning van een rijk, emotioneel hartverscheurende vertelling en een reeks boeiende personages niet uit. De wazige fotografie is van de bekende Rodrigo Prieto, bekend van Frida.

De gedreven Inarritu (werkte ook mee aan de compilatiefilm (11'09"01') deed een beroep op klasbak Sean Pean ((Dead Man Walking, Mystic River) die terecht bekroond werd met de Prijs voor Beste Acteur op de 60ste editie van het Venetiëfestival. Weerwerk krijgt hij van Benicio Del Toro (Traffic) en Naomi Watts (Mulholland Drive en recentelijk Le Divorce). Allen leveren ze uitmuntende prestaties die de film tot een nazinderende grand cru verheffen!

Linda Crivits