| * | |
** *** *** *** *** ** |
|
--- ---![]() | |
REGIE: ---------------------------------------------- MET: Hideo Sakaki (Tenshu) Tak Sakaguchi (Gondoh) Ryo (Displacer) ---------------------------------------------- Japan / 2002 / 119 min. ---------------------------------------------- |
Knappe thriller ontaardt in goedkoop videospelletje Net als in de Duitse thriller Das Experiment, krijgen we in deze Japanse Alive ook met een bijzonder experiment te maken. Ditmaal geen hele bende met een verdeling, maar twee evenwaardige criminelen, 'opgesloten' in een eentonige ruimte. Door de vurige interactie tussen de twee delinquenten, start Alive ijzersterk. Halverwege neemt de film echter een non-stop actiewending aan, waardoor hij verzandt in een leeg, onpersoonlijk videospelletje, waarbij de boeiende aanloop in het niet ten onder gaat. Tenshu (Hideo Sakaki) staat terecht voor een meervoudige moord. In een voor hem nog steeds niet te achterhalen vlaag van woede ruimde hij de zes verkrachters van zijn vriendin, alsook zijn vriendin zelf uit de weg. Tenshu overleeft zijn zogeheten executie en krijgt een nieuwe kans: of hij ondergaat de pijn opnieuw en sterft misschien toch of hij kiest voor de vrijheid, met de verwittiging dat er veel ergere dingen in de wereld zijn dan de dood. Tenshu heeft het niet zo op deze laatste theorie begrepen en kiest voor optie twee, nog niet goed wetend waaraan hij begint. Op die manier belandt hij samen met vrouwenmoordenaar Gondoh (Tak Sakaguchi) in een egale, ongezellige ruimte. Ze mogen vragen wat ze nodig hebben, doch er restricties zijn. Tevens krijgen ze de melding dat ze temidden van een wetenschappelijk experiment beland zijn. Ze gaan van start onder normale omstandigheden, ware het niet dat de 'organisators' dag na dag genadelozer worden en nieuwe wendingen willen zien. Door minder eten te leveren, de temperatuur te verhogen en - belangrijker nog - een Displacer, een epifyt dat het verstand van zijn slachtoffer tot nul herleidt en enkel nog een total annihilation-drang overlaat, in het spel te brengen, wordt het uithoudingsvermogen van de mannen op de proef gesteld. Alive start erg intrigerend, opvallend benadrukt door de opmerkelijk, ronduit schitterende vertolkingen van de twee vooropgestelde hoofdacteurs. Hideo Sakaki zet een prima, zwijgzame Tenshu neer, die in het verhaal vooral met schuldgevoelens en vraagtekens af te rekenen krijgt. Wanneer de filmthriller echter omdraait in een bombastische knaller, verdraait jammer genoeg ook Sakaki. Zijn prestatie draait op automatische piloot en blijft gevoelloos aan de oppervlakte dobberen in het tweede deel. Zo is het niet gesteld met Tak Sakaguchi, die - zoals verwacht - het tweede deel zelfs niet haalt. Hij verpersoonlijkt Gondoh niettemin als de door en door slechterik met vuile bek. Zijn mond staat geen seconde stil en aldus zorgt hij voor de nodige animo in het bij momenten erg spannende experimentbegin. Hoewel hij de actiescènes nauwelijks haalt, speelt hij wel het personage, die ze inleidt. Anders dan zijn debuutfilm Versus, doet regisseur Ruyhei Kitamura hier geen zwaar beroep op diens eigen schrijftalent, maar baseert hij zich vooral op de gelijknamige comics, geschreven door Tsutomu Takahashi. Kitamura's regie is onderhoudend tot zelfs erg strak, hoewel er lange tijd niet meer gebeurt dan indringende woordenwisselingen of knap geacteerde monologen. Wanneer de film omslaat in een actievolle giller, is dit de verdienste van Yuji Hayashida, die instond voor het apocalyptische geweld. We mogen ook niet al te denigrerend doen over dit verloop, sommige duels mogen er best wezen. Anderzijds kunnen we ons, als kijker, vaak niet van de indruk ontdoen dat de makers vooral kozen voor goedkoop geweld, waar soms zo'n zware trucages bij komen kijken dat je de band met het verhaal helemaal kwijt bent. Een speciale vermelding dient er zeker te komen voor Takumi Furuya, die ongetwijfeld met zijn donkere fotografie een positieve inbreng heeft in de film. Besluiten doen we met toch nogmaals te vermelden dat deze Alive deels een gemiste kans is. De manier waarop Kitamura bewees om zonder veel ophef donkere, spannende, beklemmende scènes - baserend op goede acteerprestaties - te creëren, lonkt naar meer. Niettemin sloeg hij de meer commerciële straat in en koos hij voor een aan Versus gelijkaardig bombast. Tot halverwege zeer knap, maar daarna niet meer dan een routineuze videogame! Peter Janssens |