*
****************


2003, België

Regisseur: Erik Van Looy

Cast: Jan Decleir, Koen De Bouw, Werner De Smedt, Jo De Meyere, Hilde De Baerdemaker, ...

Duur: 120 min.

Release: 15-10-2003

Verdeler: Kinepolis Film Distribution

Spannende thriller van eigen bodem

Met De Zaak Alzheimer ziet Erik Van Looy eindelijk zijn droomproject in vervulling gaan. Niet alleen heeft dit project ettelijke jaren in de koelkast gezeten, het behoort nu al tot één van de beste Vlaamse producties van de laatste jaren. In De Zaak Alzheimer benut Van Looy ten volle zijn regiekwaliteiten, gecombineerd met zijn encyclopedische filmkennis. Het resultaat is een prima thriller met de juiste toon, een knappe finale en onderhoudende vertolkingen.

Maak kennis met politieduo Vincke (Koen De Bouw) en Verstuyft (Werner De Smedt). Wanneer Vincke undercover gaat in een zaak betreffende kinderprostitutie, ontmaskerd wordt maar het 12-jarige meisje weet te redden en vervolgens enkele dagen later datzelfde meisje dood aantreft, is dit het begin van een intrigerende politiezaak, waarbij hulp uit onverwachte hoek afkomstig is. In hun onderzoek zijn ze steeds een stap achter huurdoder Angelo Ledda (Jan Decleir), die zich tegen zijn opdrachtgevers keert wanneer hij verneemt dat het 12-jarige meisje (oorspronkelijk Ledda’s opdracht!) alsnog vermoord werd. Ledda leidt het rechercheurduo aan de hand van verschillende slachtoffers naar de topman in de hele affaire. Terwijl de politie het onderzoek alsmaar ernstiger neemt en Ledda meer slachtoffers maakt, takelt Ledda ook stilaan af. Hij lijdt aan de ziekte Alzheimer en wordt alsmaar meer geconfronteerd met zijn verslechterende gezondheid.

Al vanaf de openingsscène (die voorbijrijdende trein!) is de sfeer gezet. De prent start duister, obscuur en kaart meteen een gevoelig thema aan. De undercoveractie draait vooral uit op een kennismaking met enkele hoofdpersonages en een verwelkoming in de fascinerende, van nagelbijtende spanning doordrenkte wereld van auteur Jef Geeraerts, die de basis leverde voor het sterke verhaal. De fotografie is afwisselend donker, dan weer helder, maar weet steeds op de gepaste momenten mooie plaatjes te schieten (het werk van Danny Elsen). Ook de regie is een waar meesterstukje. Blitse montages en trage, aanslepende thrillerscènes gaan hand in hand en worden bovendien sporadisch onderbroken door de ‘Alzheimerwereld’ van Angelo Ledda.

Voor een Vlaamse film bevat de film redelijk wat schietpartijen, actievolle achtervolgingen en een thrillerscenario, dat lonkt naar Amerikaanse normen. Dit laatste is niet altijd een compliment, maar in dit geval is het dat zeker wel. Met een budget van 2,5 miljoen euro hebben de makers er duidelijk het maximum uitgeperst. De film blinkt uit van verrassingen en weet de kijker van begin tot eind te boeien, ondanks zijn redelijk lange duur. Zij die het boek gelezen hebben kennen natuurlijk reeds het einde, maar de onwetende filmkijker wordt getrakteerd op een spetterende finale. In één van de laatste scènes van de film zitten Jan Decleir, Koen De Bouw en Werner De Smedt samen in een zwarte BMW met donkere ruiten. Deze scène bezorgt kippenvel en is ook één van de hoogtepunten van de film.

Van hoogtepunten spreken is natuurlijk relatief bij deze De Zaak Alzheimer. Jan Decleir draagt deze film op zijn brede schouders en trekt elke scène waarin hij speelt naar zich toe. Op sublieme wijze vertolkt Decleir de keiharde huurdoder, die net als het politieduo streeft naar een zekere gerechtigheid. Zijn fascinerende verschijning, de manier waarop hij zijn tegenspelers aanstaart, het bezorgt ons de koude rillingen. Koen De Bouw en Werner De Smedt vormen een prima duo en blijken eens te meer perfect op elkaar ingespeeld. Met de nodige humor vormen ze toch een plichtsbewust politiestel. In bijrollen herkennen we onder andere een vrij onopvallende Hilde De Baerdemaeker, Geert Van Rampelberg en een zich lichtjes aan overacting bezondigende Gene Bervoets, maar ook gerenommeerde waarden als Jo De Meyere, Vic De Wachter en debutante Deborah Ostrega, die in haar eerste filmrol meteen ook naakt op de scène verschijnt.

De Zaak Alzheimer is zonder twijfel Van Looys beste film tot nu toe, maar laat ons hopen dat het hier niet bij blijft. Van Looy levert een psychologische thriller af en toont met deze Geeraerts-verfilming aan dat Vlaamse thrillers wel degelijk sterke films kunnen zijn. Knappe prent!

Peter Janssens