REGIE:
Jean-François Richet

*********

*********

Verdeler:
Les Films De L'elysée

Coole remake

Waar is de tijd toch dat John Carpenter films als deze zelf maakte. Zal ik het u zeggen? 1976. Aan de wieg stond hij toen van trendsetterhorrorfilms als Halloween, The Fog en The Thing. Zijn ster groeide als een pretendent van de Amerikaanse horror. Maar u kent het verhaal van sterren: zij kunnen vallen. In de jaren '90 heeft hij nooit potten gebroken - "Things haven't been going great lately. For a while now people haven't really been getting my movies. Certainly the box office hasn't been up to speed. Sure, some of my recent stuff hasn't been perfect, but neither has it been the shit that many have said. Critically, it's all become a bit of a crapshoot. The critics thought I was a bum when I started out and they think I'm a bum now." en de vraag is dan ook maar of hij ten aanzien van die critici ooit het tij kan keren.

Met Assault On Precinct 13 bracht hij een ode aan zijn idool Howard Hawks door de westernsetting van Rio Bravo om te zetten naar de jaren '70 bronxsetting. Het werd een toonbeeld van een krachtige claustrofobische aanval op uw zenuwen af en toe wisselend met gitzwarte humor. Jawel, fans van Carpenter's oeuvre of zijn low-budget Assault film zullen niet opgezet zijn met een remake. Immers films remaken is nog steeds iets anders dan monumentale cultfilms remaken. U hebt gelijk. Alleen, uitzonderingen bevestigen de regel want ik heb me enorm geamuseerd met deze stilistische crimefilm.

De nieuwe Assault On Precinct 13 neemt het Carpenter (en Hawks) idee over, ditmaal naar jaren 2000 normen. Tevens wordt de spanning en suspense behouden en door een groter budget kan het niveau hoger getild worden door een voortreffelijke cast. Vooreerst hebben we daarbij Ethan Hawke die de rol op zich neemt van Sgt. Roenick, ooit een getalenteerde undercoveragent, nu - een verkeerd genomen beslissing in het achterhoofd - kampend met een serieuze burn-out op een politiebureau gevuld met flessen drank en kalmeerpillen. Samen met drie andere mensen brengt hij nieuwjaarsavond door in het verlaten Detroit's dertiende politiedistrict dat klokslag 12 uur definitief zal sluiten. Naast Roenick is er zijn pensionerende collega Jasper, de geile secretaresse Iris en de psychologe Alex die de gemoedstoestand van Roenick moet onderzoeken. Waar wij al jaren op zitten te wachten, hebben ze er in Detroit in overvloed van: sneeuw. En voeg daar maar storm aan toe. Zelfs ijsbe! ren zouden er hun iglo niet voor buiten komen. Maar wel een gevangenentransport. Na wat slippartijtjes zien ze het niet zitten om tot aan de gevangenis te rijden en overnachten ze in het dichtstbijzijnde district. Jawel, dat is het dertiende. En zo belanden kruimeldief Beck, meesteroplichter Smiley, de zichzelf onschuldige uitroepende Anna en the big gangster boss Bishop in de cel van Roenick. Een rustig nachtje zal het voor hen echter niet worden. Een grote groep van zwaar bewapende mannen omsingelen het politiedistrict en eisen de uitlevering van Bishop. Het is niet echt een spoiler te verklappen dat het niet Bishop's mensen zijn die achter de lokale aanval zitten. Maar wie dan wel? U kan ook nadenken. Bishop is dé grote gangsterbaas en wat hebben zij gedaan om zo groot te worden, juist politiemensen omkopen. Liefst zoveel mogelijk en zo hoog mogelijk in de hiërarchie. Nu dat Bishop gearresteerd wordt, dient hij voor de rechter te verschijnen waar al die verhalen in het l! ang en het breed uit de doeken gedaan kunnen worden. Corrupte agenten willen dus hun eigen hachje redden en daarom dient iedereen uit de weg geruimd worden die hen kan verklikken: dat zijn nu dus de voltallige aanwezigheden in Precinct 13. Wie het pleit wint, kunt u zelf ontdekken.

Assault On Precinct 13 doet wat terug denken aan de jaren '70. Een onheilspellend stadssfeertje wordt gemengd met een penibele situatie waarbij ook nog eens aandacht besteed wordt aan de interessante uitwerking van de karakters die nog interessanter worden wanneer ze onder stress staan. Herkent u The French Connection of Dawn Of The Dead? De donkere sfeer en visuele panache wordt u gebracht door Jean-François Richet die hiermee zijn eerste Amerikaanse film aflevert. De montage is krachtig en energiek maar toch coherent en oog hebbend voor stilistische details. Bovendien is het script a lot of fun en heeft Richet duidelijk ook kaas gegeten van acteursregie en karakterstudie.

Ethan Hawke kan na Training Day opnieuw pronken met een geslaagde anti-hero rol. Zijn karakter wordt overwelmd door vertwijfeling terwijl zijn mede-omsingelden in hem de leider zien. Laurence Fishburne blijft ook na The Matrix er even charismatisch uitzien. Hij is gewoon de nieuwe definitie van cool (zie hem maar eens als untouchable uit zijn cel stappen). Net zoals Samuel L. Jackson dat kan, grijpt hij de kijkers attentie door simpelweg over het scherm te stappen en steelt hij iedere scène waarin hij voorkomt. Hij is gevaarlijk, kalm, berekend, serieus, hij is een zegen voor het witte doek. Verrassend is ook de prestatie van Drea De Matteo, gekend voor haar Adrianna-rol in The Sopranos. Hier laat ze het New Yorkse accent weg maar blijkt daarmee een opgemerkte aanwezigheid uit te stralen. Ook doet ze zich voor als een horny secretary, ze ziet er ook zo uit dus aanwerven maar! Brian Dennehy is zoals steeds in zijn element als een kregelige veteraan, Maria Bello begint zich op te werken als een favoriete actrice, Gabriel Byrne mag nog eens als een gewetensloze corrupte agent optreden, Ja Rule kan meer dan rappen terwijl John Leguizamo schittert als een vervelende pain in the ass. Een geweldige elkaar ondersteunende cast.

Assault On Precinct 13 neemt een aangename aanloop maar na een half uurtje of zo wordt het tempo in overdrive gezet en krijg je meer dan een uur constante entertainment van de bovenste plank. Alles zit perfect in elkaar, de setting, de cast, de sfeer, het camerawerk enz. Je zou kunnen zeggen dat het een assault is naar de beste popcornfilm dit jaar maar die term zou minderwaardig zijn. De regisseur straalt binnen zijn vakgebied klasse uit, suspensemomenten knopen elkaar aan, eerbied wordt getoond aan het origineel door een B-sfeer uit te stralen maar dit op geslaagde manier te laten dragen door een A-cast. Assault On Prencinct 13 kan net zoals een Dawn Of The Dead vorig jaar in mijn top tien lijstje vertoeven. Knappe coole remake!

Bruno Pletinck