REGIE:
James Cameron

*********

*********

Verdeler:

Blauw

James Cameron; goede wijn behoeft geen krans. Met big budget blockbusters als Aliens, Terminator , True Lies en Titanic als voorbeelden, is de schoenmaker ook dit keer trouw aan zijn leest gebleven. Zijn nieuwe prent Avatar is op zijn minst gezegd weer een gigantisch kassasucces, een verbluffend spektakel van special effects, een must have seen movie, en voor filmfanaten een pareltje om eindeloos over pro’s en contra’s te kunnen discuteren.

2154 is het jaartal. ( tja, de toekomst moet steeds verder liggen in de filmwereld want we hebben Space 1999 al lang ingehaald ). Op een afgelegen maan Pandora hoopt een industrieel, geflankeerd door het leger en een stelletje wetenschappers, een kostbaar mineraal te kunnen ontginnen. Pandora is echter bewoond door de Na’vi; mensachtige wezens, een stuk groter, blauw van kleur, met een staart, beresterk en lichamelijk dus in het voordeel. Technologisch zijn ze helemaal niet ontwikkeld en de underdog. Je kan ze vergelijken met een soort van indianenstam welke de harmonie van de natuur en het leven nog hoog in het vaandel dragen. Wil het toch wel lukken dat het mineraal zich bevindt onder een reuzachtige boom waar de Omaticaya (een Na’vi – stam) in leven. Alvorens de Omaticaya desnoods met geweld te verjagen trachten wetenschappers eerst de onderhandelingsmethode aan te wenden. Ze hebben namelijk een techniek ontwikkeld om het denken en doen van iemand te transporteren naar een eigen ontwikkelde Na’vi. Zo’n beestje heet dan een Avatar. En dat is dan de taak van Jake Sully, een voormalig marinier welke de plaats moet innemen van zijn overleden broer. De Avatar die voor hem werd ontwikkeld kan best bestuurd worden door iemand met gelijke DNA’s. Ook al is Jake verlamd, dit vormt geen probleem, en vanaf zijn eerste belichaming van de Avatar is het voor hem een waar pretje. Hij kan weer lopen, springen, bewegen als nooit tevoren, en gaat al snel iets te enthousiast aan het werk.

Zijn missie in de jungles van Pandora lijken te mislukken wanneer hij verdwaald en belaagd wordt door de vreemde diersoorten aldaar. Hij wordt echter gered door Neytiri, een lokale Na’vi schoonheid. Het lot beslist dat de Omaticaya hem vertouwen, en Jake wordt ingewijd in de gebruiken, cultuur en taal van de Na’vi. Er bloeit al snel iets moois tussen Jake en Neytiri, en daardoor ontgaat hem een stuk het doel van de missie; de Omaticaya laten opkrassen. Indien de onderhandelingen niet tijdig tot een compromis leiden zou leger-kolonel Miles Quaritch de touwtjes maar al te graag overnemen en zijn troepen de hardhandige manier opdragen. Jake faalt, het leger komt in actie en de Omaticaya lijden grote verliezen. Ook het vertrouwen in Jake is voor de Na’vi weg. Jake zint naar wraak op zijn eigen ras en hoopt een verzoening met de Omaticaya en zijn geliefde Neytiri terug te bekomen.

Het enige punt van kritiek wat de film zou kunnen krijgen is de simpele verhaallijn. Enig vergelijk met Dances with Wolves is echt niet te weg te denken: een overloper naar een indianenstam, wordt verliefd, leert alles van de indianen en kiest uiteindelijk voor hun kant. De effecten en visuele uitwerking maken van Avatar echter een pareltje van een prent waar je hoogstwaarschijnlijk met open mond naar zal staren. Een massa computertechniek, zoals motion capturing om nieuwe wezens te creëren viert hier hoogtij. Je zou haast beginnen denken dat je weldra geen acteurs meer nodig hebt om een prent in elkaar te steken. Maar het is het idee van het transporteren van een persoon in een ander computergemaakt wezen dat het verhaal boeiend maakt. En al zijn de expressies en de realisatie van deze fantasiepersonages prachtig; echte acteurs zullen ze nooit vervangen als je buiten het science fiction of griezelgenre stapt.

Avatar is bijna voor alle leeftijden, laat ons zeggen vanaf tien jaar, en neemt je in één ruk mee tot aan het einde. Zeker de vreemde diersoorten, nieuwe soort helikopters en andere futuristische snufjes verdienen een dikke pluim op de hoed van zij die het allemaal weer konden bedenken. De cast telt enkele bekenden waaronder Sigouney Weaver (alweer in een scifi avontuur van Cameron), Giovanni Ribisi en Michelle Rodriguez. Hoofdrolspeler Sam Worthington zal met deze rol uiteraard goed gelanceerd zijn, en Zoë Saldana, welke voor de stem van Neytiri zorgde, zal hiermee meer naar de voorgrond zijn getreden dan in al haar kleine rolletjes tot op heden. De niet zo bekende Stephen Lang is de slechterik van dienst. Hij vormt de kriek op de taart wat de rolbezetting betreft, en voor zijn leeftijd op zijn minst een indrukwekkende verschijning.

Avatar heeft al een record op zak; de grootste bioscoopomzet ooit. Bij de Golden Globes werd de trend al gezet richting een regen aan Oscars, maar dat werden uiteindelijk slechts drie beeldjes; allen voor de beeldende kunst en effecten. En wees zeker, op dat gebied is de lat weer een stuk hoger gelegd.

Kristiaan Goossens