REGIE:
Joachim Roenning
Espen Sandberg

*********

*********

Verdeler:
Belga Films

Hottetettentietententoonstelling

Nog zeer recentelijk vermeldden wij in de recensie van Angel-A dat de eigenzinnige Franse filmmaker Luc Besson meerdere keren per jaar opduikt in de credits van een film als één of andere producer. Het filmjaar heeft zich nog maar net op gang getrokken en daar is de eerste al: Bandidas. Meer zelfs, naast zijn centen - uiteraard afkomstig van de productiemaatschappij Europa Corp. - zette hij zichzelf achter blanco papieren en vulde hij deze op met het scenario van deze film. Hierbij kreeg hij hulp van Robert Mark Kamen die dat ook al deed voor The Transporter 1 en 2 , Kiss Of The Dragon , The Fifth Element (en de vier Karate Kid films), films die eveneens door Besson werden geproduceerd. De Franse heermeester geloofde in dit project en schakelde daarvoor zelfs zijn vaste en eigenlijk wel talentvolle cinematograaf Thierry Arbogast in. Hij was zelfs bereid om de vrouwelijke chicks aan te passen aan de woestijnomgeving. Geen blonde, langbenige fotomodellen dus zoals Rie Rasmussen, Milla Jovovich, Amber Valletta of Diane Kruger, neen hij gaf ruimte voor twee zwartharige latino leading lady's die al meerdere malen het hoofd van acteurs en kijkers op hol jaagden: de Mexicaanse Salma Hayek en de Spaanse Penélope Cruz.

Besson maakt het voor de filmrecensenten niet bijzonder moeilijk: hij houdt immers het scenario steevast eenvoudig (en licht voorspelbaar) en daarom openstaand voor een breed publiek. We worden met de teletijdmachine van professor Barabas terug gekatapulteerd naar het wilde Mexico in 1880. Het zijn niet bijster aangename tijden voor de hardwerkende boeren aldaar want ene vertegenwoordiger Tyler Jackson van de New York Bank & Trust eist honderden eigendommen op om zo een Amerikaanse expansiespoorweg te kunnen bouwen door Mexicaans grondgebied. Diegene die dat niet zien zitten, worden gebruikt als kogelzeef. Eén daarvan is de vader van wilde boerendochter Maria. Zij heeft helemaal niks gemeen met Sarah, dochter van de rijke bankier Don Diego (hoor ik iemand Zorro zeggen?), dit is tot het moment dat Don Diego zijn zegen gaf aan Jackson om zijn bank onder te brengen bij de New York Bank & Trust. Alhoewel tot dan nog nooit ziek geweest wordt hij geveld door een beroerte. Uiteraard werd hij het hoekje omgebracht door Jackson waardoor Sarah zint op wraak. En daar heb je het gemeenschappelijke element tussen Maria en Sarah: wraak nemen. Hoe? Door het aloude cliché van het Wilde Westen te hanteren: banken overvallen. Hiertoe worden ze opgeleid door een bankroverlegende die hen naast het schieten en messen gooien het belangrijkste leren van een overval: het vertrouwen van je partner.

Samen bundelen Maria en Sarah de krachten - de korsetten doen dat voor hun borsten - en maken ze het Mexicaans-Amerikaanse grensgebied onveilig door verschillende bankfilialen van de Amerikaanse bankmacht te plunderen. Al snel krijgen ze de bijnaam Bandidas en prijkt hun hoofd op de wanted-affiches. Jackson wordt door zijn oversten op de vingers getikt en roept er de kersverse Amerikaanse special agent Quentin Cooke bij. Echter, deze raakt al snel in de ban van de charmes van het meidenduo (ik zei toch dat ze je het hoofd op hol brengen) en in plaats van hen te vatten, werkt hij mee aan hun plan en worden nog meer banken leeggeroofd. Het zet Jackson nog meer aan om de genadeloze toer op te gaan. Slaagt het verleidelijke duo van verschillende afkomst het Wilde Westen kalmer te maken? Hey, het is een komedie hé.

Echter, het is een komedie die op gang moet komen. De aanvang is sputterend, zelfs langdradig en het lijkt wel of Cruz en Hayek net zoals hun personages van elkaar vervreemd zijn. Er is geen chemie zoals er dat wel was bij hun mannelijke opponent in respectievelijk Sahara en After The Sunset van vorig jaar. Echter, wanneer cowboy Sam Shepard ( Stealth , Black Hawk Down ) ten tonele verschijnt als bankrover op rust en de latino chicks de knepen van het vak aanleert, komt de film op tempo. Ook (of misschien vooral) omdat Shepard de meiden push-ups laat doen in een zuivere rivier en de camera gretig inspeelt op het feit dat de monumentale edeldelen steeds net genoeg het water raken. Vanaf dat moment begint de film af en toe grappig te worden en de komst van Steve Zahn als politie-inspecteur en tevens kersvers verloofde Cooke betekent een extra plezant element. De scènes waarin Cooke voor het eerst bezoek krijgt van de wulpse dames en deze door middel van hartstochtelijke kusscènes hem informatie willen ontrafelen is een topper. Je wilt gewoon in zijn plaats zijn. Verder spelen Penélope en Salma verder met hun typerende accent, maken ze gebruik van hun verleidelijke poses en uiteindelijk gaan de korsetten, die voorheen hun borsten enorm accentueerden, volledig af maar dit maakt hen alleen nog maar meer sexy'er. De slechterik wordt vertolkt door Dwight Yoakam ( The Three Burials Of Melquiades Estrada ) die zich thuis voelt in de zanderige omgeving van Mexico waar de film trouwens ook werd opgenomen.

De regie heeft Besson deze keer niet overgelaten aan jong Frans talent. Het is het Noorse regisseursduo Joachim Roenning en Espen Sandberg dat met Bandidas hun maagdelijk filmpalmares mogen opfleuren. Laat ons zeggen dat ze veelvuldig de Zorrofilms hebben gezien en dat ze dit via lichte slapstickhumor tevens willen kopiëren waarbij je wel rekening moet houden met beginnersfouten. Echter, bij één van de eindscènes merk je wel dat ze talent herbergen. De gebrachte slow-motion-actiescène, misschien niet direct passende bij het voorafgaande van de film, is behoorlijk sterk gebracht en zorgt voor een knappe afsluiter. Tot halfweg had je niet gedacht dat Bandidas nog plezant ging worden, laat staan dat je zou wachten op een sequel maar zoals de karakters van Cruz en Hayek zelf aangeven, hij mag er komen. Geef het Noorse duo wat meer regievrijheid, stop er misschien een scenarist bij die wat meer adrenaline toevoegt aan de prent en je ziet me terug in de cinema. Cruz en Hayek moeten uiteraard opnieuw meedoen, evenals hun borsten. Bandidas moet dus op gang komen, doet dat langzaam maar eens onder stoom is het niet direct een hoogstaand maar wel een plezant onderhoudend filmpje. Er zou ook een mannelijke versie van de film komen: Bananas.

Bruno Pletinck