**************| BILL PLYMPTON | ||
----------->>>>><<<<<---------- |
RAIN CAN DO STRANGE THINGS TO YOUR BRAIN... Deze Amerikaanse animatiefilmer was te gast op Anima 2004 waar hij enkele rushes kwam presenteren van zijn nieuwste Hair High en de wereldpremičre van zijn kortfilm Guard Dog. Hij vertelde ronduit over zijn inspiratiebronnen, stemcasting en distributiemoeilijkheden. Hij begon zijn carričre als cartoonist bij The New York Times, Vogue en Penthouse. Zijn grootse droom was om een geanimeerde langspeelfilm te maken. Ondertussen maakte hij vele befaamde kortfilms zoals My Face, Plymptoons en 25 Ways To Quit Smoking om er maar enkele te noemen. Zijn werk werd uitgezonden op MTV en op atomfilms kan men zijn werk bewonderen. Dan kwam uiteindelijk zijn eerste langspeler:The Tune, later gevolgd door A Married a Strange Person en Mutant Aliens. Allemaal pareltjes van bijtend satire overgoten met een surrealistisch sausje afgewerkt met een sexueel pervers ondertoontje. Nu staat hij klaar met zijn volgende speelfilm: Hair High over de gebeurtenissen op een amerikaanse High School. Tijdens de getoonde rushes kon hij ons reeds overtuigen: dit is een op en top plymptonfilmpje. Aan de basis van deze Hair High lag een bizarre droom, zeg maar nachtmerrie, van Plympton. Normaal gebruikt hij nooit dromen als inspiratiebron maar de beelden die hij die nacht voor ogen had waren zo helder en klaar dat hij er wel iets mee moest aanvangen. Kort omschreven ging het over een auto die op de bodem van een rivier lag met daarin twee skeletten waar het ongedierte reeds ruim aan het feestvieren was. Toch konden de twee kadavers zich voortbewegen richting land. Daar hield zijn droom op en begint zijn gefantaseerd verhaal. Hij heeft geput uit zijn eigen schoolervaringen zoals de steeds rokende en vooral hoestende onderwijzer en The Promnight. Voor zijn kortfilm Guard Dog heeft hij voor de eerste keer de tekeningen ingescand op PC. Een digitale primeur voor Plympton want hij tekende alles nog met de hand, een techniek waar hij moeilijk afstand van kan nemen. Als deze experimenten niet meevallen gaat hij terug rechtstreeks fotograferen op film, iets wat volgens hem toch scherpere beelden oplevert. Het verhaaltje is natuurlijk weer hilarisch en is geďnspireerd op de honden van een naburig park waar hij woont. Steeds zijn deze dieren aan het blaffen tegen van alles en nog wat zonder enige reden. Het lijkt net alsof ze in alles een vijand zien die moet verdreven worden. Het lijkt wel Bush die hetzelfde voorheeft knipoogt hij. Dit gegeven heeft Plympton uitgewerkt tot een billenkletser van formaat. Hij geeft via de denkbeelden van een hond weer waarom deze vijanden uit zijn weg moeten gaan. Hilariteit verzekerd. Tot slot wou Plympton toch nog even kwijt hoe goed het voelt om weer in Brussel te zijn omdat hij met deze stad toch een duidelijke connectie heeft. Overal het surrealistische in de straten waar hij zo van houdt. De grappige reclameborden die zomaar in het straatbeeld opduiken en dan nog getuigen van originaliteit. Want dit is ook het land van TinTin en Lucky Luke, twee wereldvermaarde striphelden die waarschijnlijk zijn ontsproten uit twee breinen waar hij zichzelf mee kan identificeren. Plympton woonde aan een klein kuststadje waar het altijd regende (zoals in België). Wat kan je dan anders zitten doen cartoons tekenen? Wel merkte hij op dat in hetzelfde plaatsje waar hij opgroeide ook de grootste seriemoordenaar vandaan komt. Ook een parallel wat hij kan doortrekken naar zichzelf want hij tekent cartoons en tekenfilms waarin er veel mensen in worden afgemaakt. Tja, regen kan rare dingen doen met je hersens! |
BILL PLYMPTON
WORKSHOP
|
