*********

*********

Verdeler:
KFD .

Vier jaar voor deze "Blade II" was de eerste "Blade"-prent over de superheld al een enorm succes in de bioscoopzalen. Niettemin wilde regisseur Stephen Norrington, momenteel aan het werk als regisseur van het nieuwe "Alain Quatermain"-avontuur, de fakkel van de eerste prent niet meer overnemen, zodat er gezocht moest worden naar een nieuwe regisseur. Deze vonden ze in de vorm van Mexicaanse horrorregisseur Guillermo Del Toro. Er is een duidelijk verschil in stijl met de eerste prent, je merkt het meteen. Maar of het zo'n verbeteringen zijn …

De half-vampier, half-mens Blade (Wesley Snipes) is de befaamde vampierjager, die er nog steeds prat op gaat zoveel mogelijk bloedzuigers, die de mensheid bedreigen, uit de weg te ruimen. Blades succes is nog steeds te danken aan een serum, waardoor hij weerstand kan bieden aan bloed, en zijn enorm kapitaal aan vernietigende wapens, in de eerste prent nog vervaardigd door zijn nog steeds levende mentor Whistler (Kris Kristofferson). Blade heeft zich ditmaal echter gevestigd te Praag, aangezien hij dacht dat zijn mentor overleden was. Daar trekt hij op met technicus Scud (Norman Reedus), die echter niet dé persoon is om Whistler te vervangen. Dan klikt er iets in de zwarte superheld, wanneer hij verneemt dat zijn mentor nog in leven is, geïnfecteerd door een vampiervirus (jawel, …). Wanneer hij tenslotte Whistler bevrijdt heeft en nu met twee kompanen een klein elitegroepje vormt, wordt hij benaderd door enkele gezanten van Damaskinos (Thomas Kretschmann), zijn grootste vijand, de leider der vampiers. De vampiers hebben immers af te rekenen met een nog gevaarlijkere vijand, eentje die ze nog meer vrezen dan de zwarte daywalker. Dit nieuwe ras noemt met Reapers, die ruwer tekeer gaan dan de vampiers en ook minder afwijkingen (knoflook, zonlicht, …) hebben. Blade vervoegt zich bij de Bloodpack, de gevechtsbende van Damaskinos die oorspronkelijk opgericht werd om weerstand te bieden aan Blade. Samen met de vampiers trekt de vampierjager eropuit om deze nieuwe soort een lesje te leren, het belooft een strijd te worden.

In veel opzichten kan je deze "Blade II" een continuïteit van "Blade" noemen. Hetzelfde, maar nog meer, alles nog meer monumentaal. Hoewel de mogelijkheden openliggen, worden ze niet benut. "Blade II" is jammer genoeg niet meer dan een haast belabberde spin-off van het eerste deel. Waar het in het eerste deel nog de nodige humor aanwezig was, is die hier nergens meer te bespeuren. Dat kan ook gezegd worden over de kwaliteit van de actiescènes. Bij Norringtons prent stond alles in teken van de choreografie van de actie. Alles moest perfect zijn, de gevechten waren heerlijk met een bakje popcorn. Bij deze prent voel je enkel maar het geweld, maar de weergave is belabberd. Vooral in de eerste drie kwartier van de film krijg je hiermee te maken. Vampiers vallen uiteen, ontploffen en wat nog allemaal, maar niets gebeurt erg verzorgd. Natuurlijk moet er in de samenleving chaos heersen, maar de filmstijl moet daarom nog niet als pure chaos ervaren worden. De donkere ondertoon is overgenomen uit de eerste prent, maar is weerom erg genietbaar. De film laat je zo goed als nooit toe een sprankel lichtheid op te merken. Alles is zwaar en depressief. De actiescènes in de tunnels voelen voor sommigen waarschijnlijk claustrofobisch aan, maar wederom zijn de afslachtingen niet echt van je dat entertainmentgehalte. Foei, foei, Del Toro, dit had toch wel veel beter gekund! Hier hadden we toch wel meer van mogen verwachten van iemand, die ons eerder al met "Mimic" een betere film afleverde. Naar het einde toe, wanneer de man-tegen-man-gevechten beginnen, wordt de prent ook iets beter, maar dit kan de reeds verloren situatie niet meer redden.

Wesley Snipes is nog steeds enorm cool als Blade, maar toch voelt het leger aan als in de eerste prent. Het is een soort van herhaling van zijn oorspronkelijke rol. Misschien zelfs een kleine parodiëring, hoewel deze verre van geslaagd is. Wesley is echter hoe dan ook dé film. Zonder Wesley geen Blade en dat is wel te merken. Hoezeer we Snipes hier iets minder overtuigend tot zelfs afgezaagd vonden, hij blijft de man voor dit werk. Hij is de geknipte (letterlijk!) figuur. De rest van de cast is immers minder interessant. Kris Kristofferson was in het eerste deel al het vijfde wiel aan de wagen. Hier mag hij van geluk spreken dat de uitdrukking van het zesde wiel niet bestaat. Het had op hem anders perfect van toepassing kunnen zijn. Norman Reedus liet zich strikken voor een onbelangrijke rol, maar is wel vermakelijk als potrokende underdog. Van de rest van de cast steekt duidelijk Ron Perlman er bovenuit. In zijn vorig leven nog bultenaar in "The Name Of The Rose", hier om duimen en vingers bij af te likken als medeaanvoerder van de Bloodpack. "Blade II" is hoe dan ook een modale film, die meer verzinkt in zijn eigen hoogmoed om het beter te doen dan in het eerste deel. Del Toro mag dan wel een goed regisseur zijn, voor een dergelijk portret tipt hij blijkbaar niet aan Norrington. Actie is alom aanwezig, hetzij soms in minder indrukwekkende weergave. Naar het einde toe wordt hij immers toch wat beter en Snipes acteert verder waar hij vorige keer gestopt was naar de grens van het afgezaagde. Te doen, maar absoluut geen must. Als vervolg vast en zeker gefaald!