REGIE:
Johnny To

*********

*********

Verdeler:
Bright Angel

From Here To Johnnie

Hong Kong en misdaad, een overheerlijke combinatie die we te weinig in onze bioscopen mogen opmerken. Johnnie To is reeds gedurende 25 jaar één van de toonaangevende regisseurs aldaar en na commerciële successen zoals Good-Bye Ah Long en The Heroic Trio slaagde hij erin de eigen indiefilmmaatschappij Milky Way Image op te richten waardoor hij zijn eigen ideeën kan financieren wat van hem een gerespecteerd en voor velen inspirerende filmmaker en producer maakt. Laatst kreeg hij internationale aandacht door op het filmfestival van New York alle lof te krijgen met PTU, een film die eind november te ontdekken valt in de videotheken. Dat ik die eens zal gaan huren, ligt na het bekijken van Breaking News, ook vertoond geworden in Cannes, voor de goede hand waar hij zijn eigen originele aanpak hanteert ten opzichte van het misdaadgenre.

De film opent met een fameuze steadicamknaller. Een ploeg van politiedetectives, gecoördineerd door Heng, houdt een groep van inbraakcriminelen, onder leiding van Yuen, in het oog tijdens hun nieuwste bankoverval. Echter, twee verkeersagenten houden in dezelfde straat een automobilist tegen die het bord van het éénrichtingsverkeer negeerde. Laat dit nu net de vluchtauto van de daders zijn. Zonder het te weten verknallen de twee verkeersagenten de hele politieoperatie en een hels straatvuurgevecht barst los tussen de vijf dieven en een steeds groeiende politie-escorte. Toch weet ons vijftal op een vernuftige, soms gewelddadige manier (aan beide zijden vallen er gewonden) te ontsnappen. Een professionele klap voor het politiekorps dat de misdaadcijfers steeds maar omhoog ziet oplopen maar nu nog eens geëscaleerd wordt doordat videocamera's heel de vuurgevechtactie in beeld heeft kunnen brengen. Door deze media-aandacht en bijhorende interviews blijkt dat de bevolking haar vertrouwen in de politie kwijt is.

Politie-inspecteur Rebecca, haar mannelijke collega's meer dan eens de mond snoerend, is vastbesloten een helse zoektocht te verrichten naar onze vijf misdadigers en eens gelokaliseerd in een appartementsgebouw daar tevens een grootse, de reputatie van het politiekorps stimulerende live-nieuwsshow van te maken. Zo krijgen een aantal politieofficieren een cameraatje op hun helm zodat iedere beweging rechtstreeks kan mee gevolgd worden. Daarnaast is er nog steeds Heng en zijn ploeg die vastbesloten zijn hun fout recht te zetten en in het gebouw, tegen de orders in van hun oversten, koortsachtig op zoek gaan naar de locatie van de overvallers. In dat labyrint aldaar hebben Yuen en de zijnen zich verschanst in de kamer van een bezorgde, gezellige man Ye met twee kinderen waarvan zijn zoon de criminelen kan helpen door internetberichten door te sturen naar de media.

Een mix krijg je dus van actie, vuursalvo's en granaatexplosies met een onderling satirisch mediagevecht tussen politie en criminelen. De film stoomt verder als een cilindervolle goederentrein wat volledig de verdienste is van de solide beeldregie van Johnnie To en een behoorlijke aanpak van de acteursregie. Inspecteur Heng speelt wel de clichématig toegewijde en hardnekkig koppige agent maar de interactie tussen hem en Rebecca die hem zo snel mogelijk wil ontslaan, is cynisch bitsig terwijl de komische entertaining met zijn zwakke maag sukkelende collega efficiënt is. Nick Cheung is vooral gekend door zijn komedies en die gelaatsuitdrukkingen komen hier af en toe naar voor maar dit is vergeeflijk omdat hij niet zozeer het gewicht van de film op zijn schouders staan heeft. Daarnaast laat hij Yuen aandraven als een romantische, minzame en eervolle crimineel die zowel een confrontatie met huurmoordenaars, eveneens opgesloten in het gebouw, onder controle weet te brengen als gezellig kookt met zijn gijzelaars. Richie Jen is Aziatisch hartenbreker en popidool nummer één wat je kunt merken aan zijn charisma dat hij vanaf de eerste filmminuut uitstraalt. Ook Rebecca, die een politie- en mediajacht op hem loslaat, kan zich niet ontdoen van zijn aantrekkingskracht maar is toch vooral begaan met haar imago en het als harde tante bereiken van de top. Kelly Chen heeft dat kwaad uitdagende in haar ogen maar naar acteerwerk toe komt ze helaas te kort. Ze is te houterig en ijzig en het voelt aan of ze haar draai niet kan vinden in haar rol. De casting was hier dus niet volledig op punt.

De opzet om deze misdaadfilm te combineren met mediasatire is actueel en veelbelovend maar als we streng moeten zijn, de satire is er (zie de lunchmaaltijden die door de politie worden uitgedeeld aan de journalisten, en de gezellige dinerkiekjes van Yuen en zijn gijzelaars op het internet) maar het wordt niet volledig uitgewerkt, evenals worden de motieven en achtergronden van de sympathieke misdadigers niet onderzocht en is de geïnsinueerde relatie tussen Rebecca en Yuen onderontwikkeld en niet echt een interessante zijplot. MAAR, en nu komt het, dit alles wordt overstegen doordat Breaking News gewoon pure entertaining en a lot of fun is. De actie is, wegens afspelend in een appartementsgebouw, claustrofobisch intens terwijl dit leukweg wordt afgewisseld met wat komische Die Hard noten. Visueel oogt het allemaal zeer hip en vlot gemonteerd, het opent met een geweldige openingssequence en eindigt met een af en toe grappige mini-autobus achtervolging die beiden knap gedraaid zijn in één take. Breaking News raast gewoon als een sneltrein voor bij je scherm waardoor je de aanwezige mankementen nauwelijks opmerkt dan toch vergeeflijk weglacht waardoor hij voor fans van de Aziatische (actie)markt zeker een aanrader weet te zijn.

Bruno Pletinck