Homepage filmsalon
****************
BRONSON


De echte Charles Bronson


De gevangen Charles Bronson

***

REGIE:
Nicolas Winding Refn


*********


MET:
Tom Hardy

Kelly Adams

Edward Bennett-Coles

*********


UK / 2009 / 100 MIN.
*********


Verdeler:
Moviebank

Een Bronsonsaurus

Michael Gordon Peterson. Niet zozeer een naam die bekend in de oren klinkt in onze contreien, maar in Engeland kennen ze hem als stevige kostwinner van Vadertje Staat. Dit manspersoon staat geboekstaafd als de langst vastzittende gevangene in Engeland! De oorzaak van deze lange termijn begint bij zijn eerste en zijn laatste crimineel feit, een peulschil eigenlijk, want de buit van zijn gewapende overval bedroeg slechts 26,18 pond. Hiervoor kreeg hij zeven jaar cel. Niet dat hij herviel in zijn daden maar steeds kwam het tot gewelddadige conflicten binnen de gevangenismuren, meestal met zijn bewakers maar ook met andere gevangen. Steeds kwam er een paar jaar bij. Van de nu 34 jaar dat hij vastzit bracht hij 30 jaar door in eenzame opsluiting. Hier tussen was hij 65 dagen een vrij man, het is in die tijd dat hij ook aan straatvechten deed waar hij ook zijn roepnaam Charlie Bronson heeft toegeëigend, uiteraard geïnspireerd aan de beroemde acteur en diens reputatie. Bronson is dan ook gekend om zijn gijzelnemingen van cipiers waarvan zijn meest beruchte dateert van 1983 in de gevangenis van Broadmore tijdens een gewelddadige actie op het dak met een schadeticketje van 750.000 ponden. Maar das allemaal niks, alles dik in orde, want de enigste plaats waar hij zich werkelijk thuis voelt is de gevangenis, voor hem een vijf sterren hotel. Als kleine jongen groeide hij op in kleine buitenwijken van Engeland. Jammer genoeg komt hij in contact met de verkeerde vrienden en daar loopt het dan ook helemaal mis. Zijn grote gestalte, spierbundels en ongekend aggressief temperament zullen hem meermaals de das omdoen.

Elke gelaagde filmliefhebber kent wel Charles Bronson, de acteur die in de jaren tachtig het actiegenre een vernieuwende dimensie meegaf met zijn beroemde Death Wish-reeks. Deze wraakfilms waren een zoveelste pluim op zijn palmares nadat hij in ontelbare films de actieheld was en officieel debuteerde in de originele versie van 'The House Of Wax' in 1953 als Charles Buchinsky. Dat deze figuur voor veel inspiratie zorgde in het dagelijkse leven, iedereen was wel fan van Bronson, getuigt deze verfilming door Nicolas Winding Refn gekend Deens regisseur van de Pusher reeks. Een knipoog naar A Clockwork Orange ligt er vingerdik op, vooral door het gebruik van klassieke muziek en de gewelddadige met sarcasme gevulde scènes. Tom Hardy, Engels acteur gekend uit Star Trek: Nemesis, Black Hawk Down, Rock And Rolla en helaas ook uit Minotaur Hij draagt de film subliem zowel fysiek als mentaal waardoor je wordt meegezogen in de denkwereld van deze supercrimineel. Op den duur beschouw je hem als een vriend waarmee je medelijden krijgt.

Nicolas Winding Refn weet van geen ophouden om zich op de gewaagde paden te begeven van zijn eigen stilistische sfeerschepping. Je houdt het niet voor mogelijk maar Charlie Bronson wordt geïntroduceerd als theateracteur die zo maar eventjes over zijn eigen leven komt vertellen aan een uitverkochte zaal. Deze simpele truc wordt gebruikt om zich regelrecht te richten aan de kijker. Het is tenslotte voor hen dat hij deze performance geeft. Zonder al te veel schaamte vertelt hij over zichzelf, hoe hij het slachtoffer is geworden van eigen geaardheid, hoe kunstzinnig hij wel is en vooral zo'n fantastische grapjas heb je nog nooit meegemaakt in je leven. Zijn zenuwlachjes zijn echter van korte duur want steeds wordt hij geconfronteerd met de cipiers en ander volk dat in zijn weg loopt. Hij heeft ook geen andere keuze om zich te verdedigen wil hij zijn lievelingskamer in superhotel behouden. De makers hebben zich dan ook niet ingehouden om hier enkele sociale aanklachten aan toe te voegen. Kortom Bronson is een vuistslag van een film, die de betere gevangenisfilm overstijgt. Lekker genietend met een klassiek muziekje wordt dit een ongelofelijke filmervaring.

Patrick Van Laer