*********

*********

Verdeler video - dvd:
A-Film

Een debuut blijft altijd een spannende zaak voor een regisseur. Valt zijn film in de smaak van de keurende filmpers en - vooral - wat denkt het publiek ervan? Het is wikken en wegen eer je het portret klaar acht voor zijn release. Maar toch blijft de regisseur er ongerust bij, aangezien er soms wat geld bij betrokken is. Bij deze "Donnie Darko" is echter nog geen vijf miljoen dollar voor uitgetrokken en duurde het filmen amper achtentwintig dagen. Maar dat zegt natuurlijk niets over de stilistische kwaliteiten van zowel de prent als zijn debuterende regisseur. "Donnie Darko" is een eigenzinnige, bizarre prent geworden, maar eentje dat je gewoon moet gezien hebben. De film is op vele vlakken aantrekkelijk en zet de kijker vaak grote ogen op. Een intrigerende film zonder meer, een speciale maar smakelijke saus in de hedendaagse filmwereld!

Jake Gyllenhaal treedt aan als Donnie Darko, een bizarre tiener, wonend in een doordeweekse Amerikaanse wijk. Hij is slim en door zijn eigenzinnigheid oogt hij erg charmant. Hij heeft niet alleen positieve ingesteldheden, want zo speelt hij ook graag in op het gezag van volwassenen in zijn leefwereld. Hij betwist graag opgelegde zaken. In zijn eigen gecreëerde wereldje krijgt hij ook vaak het bezoek van Frank (James Duval), een groot konijn, die Donnie soms opdraagt gevaarlijke of misdadige dingen uit te voeren. Wanneer het konijn hem waarschuwt dat het einde van de wereld steeds naderbij komt, acht Donnie hier pas geloof aan wanneer een motor van een vliegtuig recht in Donnie's kamer belandt. Donnie staat echter voor de moeilijke opgave om zijn wereld te combineren met de harde fictie, waar hij geconfronteerd wordt met enkele zagende ouders (Holmes Osborne en Mary McDonnell), maar ook met een oppervlakkige liefde in de vorm van Gretchen Ross (Jena Malone). Donnie's aanvallende talenten demonstreert hij dan weer al te graag in de richting van kwakzalver Jim Cunningham (Patrick Swayze) en zijn Engelse leerkracht Karen Pomeroy (Drew Barrymore).

De regie, die door nieuwkomer Richard Kelly gehanteerd wordt, is fantastisch gedoseerd. De film slaagt op haast alle momenten in zijn vooropgestelde opzet. Hoewel "Donnie Darko" als thriller wordt voorgesteld, zal hij bij de kijker eerder fascinering en bewondering weten los te toveren in plaats van nagelbijten. Geen erg dus, want "Donnie Darko" is vooral erg overtuigend en een beetje een diep menselijk intriest portret over de groeiende adolescentie van een bizarre jongeling, die zich meer en meer opsluit in zijn eigen leefwereld en er enkel voor zijn waarden in het leven eventjes uitkomt. Het begin van "Donnie Darko" zet meteen de toon voor de rest van de prent. Een donkere, mysterieuze openingsscène, die opgevangen wordt door de doordringende tonen van Echo & The Bunnyman. Ook voor de verderzetting van de film voorzien de makers deze prent van een sterke soundtrack. Softe rocknummers afgewisseld met diepe songs zijn een goddelijke samenstelling. Natuurlijk kent "Donnie Darko" ook minpunten. Het feit dat deze prent zo bizar is als maar kan zijn, en je als kijker wel eens de indruk zou kunnen krijgen dat er van deze film kop noch staart te begrijpen valt, kan veel mensen afschrikken tot het verder uitkijken van de film. Nergens hebben we gedacht deze prent op te geven, maar we kunnen ons levendig voorstellen dat dergelijke film niet voor iedereen weggelegd is. Echte spanning is niet het enige wat deze film niet bevat, je vindt er ook nergens horrorelementen in. Humor lonkt daarentegen vaak om het hoekje. We moeten nog steeds lachen met de nu al legendarische smurfquotes. Een relatie tussen mens en konijn is niet nieuw in de film, eerder werd in 1950 James Stewart al met een alleen voor hem zichtbaar konijn geconfronteerd in "Harvey", maar die kunnen we natuurlijk verder niet vergelijken met deze "Donnie Darko". Hier draait het vooral rond de kwelling, tegenover in "Harvey" het eerder een kinderlijke uitwerking meekrijgt.

Voor zijn debuutprent wist Kelly ook een prima cast bij elkaar te krijgen. De bij het grote publiek nog niet zo bekende Jake Gyllenhaal, die debuteerde in "City Slickers" en laatst nog aan het werk te zien was in "October Sky", is een prima Donnie. Zijn doortastende ogen alleen al weten de show te stelen. Doe daar nog eens een prima acteerprestatie, ondersteund door indrukwekkende dialogen naar de hand van de regisseur, bovenop en je hebt het helemaal. Hij wordt omringd door een relatief minder bekende cast, waar enkel Patrick Swayze en Drew Barrymore als grote namen uitkomen. Patrick Swayze speelt een voortreffelijke rol. We zullen immers nooit de confrontatiescène tussen Gyllenhaals en Swayzes personages vergeten, een fantastisch broeierig moment in de film. Drew Barrymores personage is van weinig belang en zo is ook haar acteerprestatie. Weinig speciaal, maar toch solide onderhoudend. Verder mogen we ook James Duval, uit "Independence Day", niet vergeten. Ook Holmes Osborne verdient een vermelding als de lakse vader van Donnie. "Donnie Darko" is een film, die je na enkele weken nog steeds niet vergeten zal zijn. Een sterk donker portret, die haast nergens een sprankeltje positiviteit op de kijker loslaat. Hoe je deze film exact moet interpreteren is voor iedereen anders, maar wij kunnen alvast zeggen dat hij ons erg overtuigde van zijn kwaliteiten. Die Richard Kelly gaat een grote worden, "Donnie Darko" is nu al een niet te versmaden film!