REGIE:
Zulu Aladag

*********

*********

*********

Duitsland / 2002 / 95 min.
*********

Verdeler:
TBC

Mijn leven is een knokpartij...

Deze boksfilm situeert zich in een sociale woonwijk te Duisburg. Marko wil het graag ver brengen als bokser maar zijn moeder en aan alcohol verslaafde vader zien dat niet zitten. Toch heeft de jongen talent. Zes keer een K.O. op tien wedstrijden is niet niks. Dagelijks traint hij een paar uur in zijn club met Ali en daarnaast is hij full time ruitenwasser. Op zekere dag komt Gerd Hermsbach naar een van de matchen kijken en is ten zeerste onder de indruk van Markos' vechttechnieken. Jammer genoeg verwerpt Markos het voorstel van de bokspromotor om prof te worden. Volgens de jongen is hijzelf nog te onervaren om al verder te gaan. Al zijn vrienden zijn tevreden met deze beslissing en hopen nog lang met hem te mogen sporten.

Bij Markos thuis botert het niet. Vader is altijd dronken, heeft geen werk en maakt steeds ruzie met moeder. Als op zeker ogenblik er een handgemeen ontstaat is voor Markos de maat vol, dit kan zo niet blijven duren, er moet een oplossing komen. Daarom besluit hij toch zijn kans te wagen bij Gerd Hermsbach die hem met plezier onder zijn vleugels neemt. Markos beseft niet dat hij verzeild is geraakt in de onderwereld en er hier andere boksmatchen gevochten worden.

Een goede boksfilm is zeldzaam. Niet enkel is het voor de hoofdrolspeler een zware fysieke rol die hij aanneemt, ook op acteervlak moet men perfect de innerlijke pijn kunnen uitbeelden. Daarin slaagt acteur Daniël Brühl wonderwel, ook al heeft hij nog niet veel acteerervaring. De man die het allemaal in goede banen regisseert is de in Turkije geboren Züli Aladag. Net zoals Ken Loach weet hij voldoende diepgang te geven aan een sociaal drama. Het boksen staat symbool voor het vechten in het leven, knokken om vooruit te komen en alle tegenslagen rondom je op afstand te houden. Jammer genoeg slaagt de jonge protagonist hier niet in omdat hij steeds met andere miserie wordt geconfronteerd.

De grauwheid van de levenssituatie waarin de personages zich bevinden komt nog meer tot uiting doordat er gefilmd is in grove, ietwat onscherpe korrel. Hierdoor ontstaat een soort schemering, de onzekerheid die constant heerst. Elefantenhertz bevat voldoende elementen om bij de betere sociale film gerekend te worden

Patrick Van Laer