INTERVIEW

****************

ERIK VAN LOOY

Jan Decleir in actie! Foto: KFD

Erik Van Looy in overleg Foto: Patrick Van Laer

Setopbouw van de openingsscène Foto: Patrick Van Laer

We bevinden ons op de set van De Zaak Alzheimer, de nieuwste prent van Antwerps regisseur Erik Van Looy. De Zaak Alzheimer is een adaptatie van het uit de jaren tachtig stammende boek van thrillerauteur Jef Geeraerts. Naast enkele leuke kiekjes te schieten van de opnames, konden we even een babbeltje slaan met Erik, die van zichzelf zegt een hele stille regisseur te zijn. 'Zelfs in die mate dat ik personeel heb om zich op iemand kwaad te maken in mijn plaats', verduidelijkt hij zijn stelling. De film wordt in de zalen verwacht rond oktober 2003. We kijken er nu al naar uit.

Het Filmsalon	Het project De Zaak Alzheimer heeft enige tijd in de koelkast gelegen, maar nu is de productie toch begonnen. Vanwaar deze plotse wending?
Erik Van Looy	Eigenlijk is het gewoon een film, waarvan ik dacht dat ik eerst zelf alzheimer zou moeten hebben alvorens ik de prent zou kunnen draaien (lachje). Het probleem was dat de roman commercieel gezien een erg goed boek is, dus een goede verfilming vergt ook een degelijk om niet te zeggen groot budget. Deze film draaien kost immers veel meer geld dan de doorsnee Vlaamse film, om de vijf scriptbladzijden vindt er een actiescène plaats. Ik moet wel toegeven dat ik enkele jaren geleden dacht om de film toch te draaien, maar dan in een lowbudgetversie met het geld dat ik toen voorhanden had. Nu ben ik wel blij dat ik het niet heb gedaan, aangezien nu de mogelijkheid zich voordoet om de film met een waardig budget te draaien.
Het Filmsalon	Wat trok u zo aan in De Zaak Alzheimer?
Erik Van Looy	Vooral het hele gegeven van een huurdoder, die aan alzheimer lijdt sprak mij erg aan. Het thema zet je als kijker aan het denken, het geeft het verhaal en alsook de film een soort filosofische meerwaarde mee. Bovendien ligt het gegeven een beetje in de lijn van de ijzersterke politiefilms met een ziel à la Heat, Insomnia of Memento. Ook het onderwerp van de politie die vriendschap sluit met een crimineel, is op zich erg interessant.
Het Filmsalon	Hoe staat schrijver Jef Geeraerts ten opzichte van de verfilming?
Erik Van Looy	Jef Geeraerts is - hoe zal ik het zeggen? - zo blij als een kind. Hij is al twee keer op de set geweest en was zonder meer oprecht blij met wat hij al te zien kreeg. Bovendien is het ook een auteur die al jaren verdiend om verfilmd te worden. Geeraerts is voor België toch een beetje de auteur die bijvoorbeeld John Grisham is in Amerika, hij zit moeiteloos op dezelfde hoogte. Mocht Geeraerts in de Verenigde Staten schrijven, zou hij dan ook al meermaals verfilmd geweest zijn. In België is het sowieso altijd moeilijker. Niettemin krijgt hij met deze verfilming toch iets waar hij al heel lang recht op heeft.
Het Filmsalon	Met De Zaak Alzheimer levert u een Vlaamse thriller af. Laat u zich door voorheen gemaakte thrillers (zoals u daarnet zelf opsomde) inspireren bij het draaien van een thriller of opteert u voor nieuwe invloeden?
Erik Van Looy	Natuurlijk laat ik me niet doelbewust inspireren, maar ik merk wel dat je automatisch terugvalt op zaken, die je al zijn voorgedaan. Kijk maar naar Reservoir Dogs, misschien wel de meest vernieuwende film van de laatste tien jaar, maar uiteindelijk ook doorspekt met vele invloeden uit andere meesterwerkjes voorheen gemaakt. De Zaak Alzheimer begint met een scène op een treinspoor zoals Heat en eindigt met een einde, dat doet denken aan Dog Day Afternoon. Ook heeft de film wat weg van Se7en. Ideeën pikken kan je dat niet noemen, je doet het gewoon. Het verschil bij mij is dat ik - net zoals jullie - een enorme filmfreak ben, waardoor ik me er misschien wel iets meer dan andere regisseurs bewust van ben dat mijn film invloeden van andere films bevat.
Het Filmsalon	Typisch in Vlaanderen is het terugvallen op steeds dezelfde kring acteurs. Ditmaal zijn het Koen De Bouw en Werner De Smedt, die het inspecteursduo vertolken, en ook eminence grise Jan Decleir is weer van de partij. Vanwaar uw keuze voor deze acteurs?
Erik Van Looy	Mensen zeggen vaak dat je steeds dezelfde gezichten te zien krijgt, maar daar zal wel een reden voor zijn, hè? Die mensen zijn gewoon heel goed, punt uit. Het beste voorbeeld daarvan is Jan Decleir, die in deze film voor de eerste maal in zijn carrière een soort actieheld speelt. Natuurlijk heeft de rol ook heel wat diepgang, daar zijn karakter worstelt met zijn verleden, maar geveld wordt door alzheimer. In het begin wist ik niet goed of hij de juiste keuze was, de mensen zijn het van hem niet gewoon. Nu weet ik dat het uiteindelijk toch een schitterende casting was, want hij is heel goed in zijn rol, gewoon angstaanjagend, bovendien ook aantrekkelijk als de huurdoder met een hart. Hij is ook weer zo'n type slechterik, waarvoor de kijker sympathie kan opbrengen.
Het Filmsalon	En De Bouw & De Smedt, een fantastisch duo?
Erik Van Looy	Tja, De Bouw en De Smedt, het is inderdaad een echt duo, eigenlijk is het zelfs een komisch duo. Je zou het de mensen misschien niet direct aangeven, maar het zijn twee hele leuke mensen, die toch serieuze rollen vertolken. Wie zich nog hun scènes samen in Wittekerke herinnert, weet dat de 'chemistry' van het scherm spat. Wat valt er meer over te zeggen? Ze staan er gewoon, ze passen bij elkaar zoals Gaston & Leo of in Hollywood Gene Wilder & Richard Pryor. Een sterke eigenschap is dan ook dat Koen een sterke maturiteit uitstraalt, terwijl Werner meer symbool staat voor het jeugdige, een soort mentor-leerling-verhouding, hoewel ze in het echte leven toch maar een jaar of vijf verschillen. Bovendien is ook Koen erg blij met het uitstel van deze productie, daar we hem vroeger te jong vonden voor de hoofdrol. Nu is hij geschikt en hij is fantastisch in zijn rol.
Het Filmsalon	En de crew?
Erik Van Looy	Ook heel sterk natuurlijk. Je kan moeilijk van 'werknemers' spreken, het zijn allemaal artiesten in hun branche, iedereen blinkt uit in zijn specialiteit. Bij de film moet je vooral ook letten op het sterke camerawerk van Danny Elsen, qua niveau zeker vergelijkbaar met bijvoorbeeld Kaminski, de cameraman van Spielberg, maar inzake budget veel minder mogelijkheden.
Het Filmsalon	Vreest u niet dat de filmcommissie uw film net zoals Alias, de recente Vlaamse thriller van Jan Verheyen, een KNT-label zal meegeven?
Erik Van Looy	Ik ben verplicht om een KT-film af te leveren. Ik kan je zeggen, als de film er niet doorraakt, moeten we gewoon het hele project verbraven, wat natuurlijk jammer zou zijn. Maar persoonlijk vrees ik er niet zo voor, want als je ziet wat er in Amerikaanse films vaak passeert ... Dan kunnen ze moeilijk vallen over de actiescènes uit De Zaak Alzheimer. De tijden omtrent die keuringen zijn immers ook al serieus veranderd. Vroeger had je twintig films die KNT waren en drie KT, terwijl je nu het complete tegenovergestelde hebt.
Het Filmsalon	Even over uw vorige film. U zorgde bij Shades voor een stunt door één van de rollen aan de politiek incorrecte cowboy Mickey Rourke te geven. Hoe was hij om mee samen te werken? Was het bovendien symbolisch dat hij een Hollywoodlegende op z'n retour speelde?
Erik Van Looy	De eerste twee weken waren erg plezant, daarna werd het een hel. In het begin was Rourke erg charmant, maar daarna kreeg hij heimwee, zag hij waarschijnlijk het scenario niet meer zitten, misschien zag hij gewoon mij niet meer zitten. Bovendien had Rourke altijd zijn hondje bij op de set. Daar hebben we ook mee afgezien. Dat hondje deinsde er immers niet voor terug zijn behoeften temidden van het decor te doen ... Rourke trouwens ook niet. Ik zat immers ooit een interview te geven zoals nu, toen hij gewoon achter mijn rug passeerde en tegen het decor een plasje ging maken. Niettemin heb ik van hem ook veel geleerd, het is immers wel een hele goede acteur. Het wil ook veel zeggen dat hij dergelijke rol wilde spelen, hij speelde letterlijk waarvoor hij stond en dat is knap.
Het Filmsalon	U neemt uw films hoofdzakelijk op in en rond het Antwerpse? Heeft u een sterke affiniteit met de stad?
Erik Van Looy	Vooral Antwerpen en Leuven eigenlijk, denk maar aan Ad Fundum, hoewel die niet letterlijk gesitueerd was. Bij De Zaak Alzheimer was het trouwens makkelijk, want het verhaal speelt in Antwerpen, dus werd het simpelweg Antwerpen. Het is eigenlijk net zoals Marc Didden steeds in Brussel filmt of Woody Allen in Manhatten. Er zijn immers ook in Antwerpen duizenden mooie plaatsjes om te filmen. Bovendien kan ik 's morgens drie kwartier langer in mijn bed blijven liggen.
Het Filmsalon	De mensen kennen je niet alleen als regisseur van films, je stond ook achter de camera voor de interactieve tv-thriller De Mol, hoe kijk je terug op die ervaring?
Erik Van Looy	Heel goed. Ikzelf heb de tweede reeks van De Mol geregisseerd, maar ben bij de derde reeks ook een weekje ingesprongen ter vervanging van een zieke regisseur. De sfeer is redelijk rustig, de kandidaten gaan voornamelijk toch in vriendschapsverband met elkaar om en worden ook vrienden, die elkaar later nog zullen ontmoeten. Ook bij de crew is de sfeer optimaal, hoewel de mensen van de crew wel steendood zijn na de volle drie weken opnames. Het is natuurlijk logisch dat er veel meer gefilmd wordt dan uiteindelijk wordt uitgezonden. In feite is dat bij een film ook zo, alles moet steeds worden in- en uitgeladen. Als de weersomstandigheden dan ook niet meewillen, is het nog harder labeur.
Het Filmsalon	Naast regisseren, ben je bij het grote publiek ook bekend als filmreporter voor De Laatste Show. Wordt er door de VRT eigenlijk gevraagd om de sterren te bestoken met dermate geestige (voor de sterren waarschijnlijk lastige) vragen of bent u van nature uit iemand die graag de mensen in hun hemd zet?
Erik Van Looy	Het idee van de rubriek was ook om iets komisch te maken. Het is zinloos om met die mensen op amper vijf minuutjes een serieus gesprek te voeren. Bovendien krijg je bij de traditionele vragen ook vaak de saaie, afgezaagde promotalk, die voorgeprogrammeerd is. Daarom wilden we ook expliciet iets anders proberen en dat is ons bij De Laatste Show toch goed gelukt. Het resultaat valt altijd af te wachten, maar het blijkt wel dat je in zo'n interview met onnozele vragen een beter beeld krijgt van de mens. Dit is misschien van deze tijd, het nieuwe systeem van interviewen. Het resultaat is er toch altijd geweest, ik ben tenslotte ooit maar één keer buiten gegooid.
Het Filmsalon	Bij wie was dat?
Erik Van Looy	Bij Catherine Zeta-Jones, die ik mocht interviewen naar aanleiding van Chicago. Ik maakte een opmerking omtrent het leeftijdsverschil tussen haar en haar man Michael Douglas, waarna ik zei dat ik haar man sterk vond in de film Spartacus (de hoofdrol in Spartacus wordt vertolkt door de vader van Michael, Kirk Douglas, nvdr). Blijkbaar viel deze opmerking niet in goede aarde bij haar manager, waardoor ik de kamer moest verlaten. Ik vernam achteraf wel dat er 's morgens bij de persconferentie een reporter reeds aan haar gevraagd had: 'Welke luiers ververs je het liefst, die van je zoontje of die van je man?'. Waarschijnlijk was ze daardoor reeds van haar melk.
Het Filmsalon	Tot slot: van alle bekendheden die je ooit interviewde, aan welke heb je de leukste anekdote overgehouden?
Erik Van Looy	Zonder meer behoort Robin Williams tot mijn favorieten, met eender welke vraag die je hem stelt is hij voor je hele interviewtijd vertrokken. Het moeilijkste om te interviewen zijn dan ook de eerder serieuze mensen zoals bijvoorbeeld Harrison Ford, daarbij moet je in je vragen zover gaan dat de mensen daar maar mee gaan lachen. Maar er zijn voldoende leuke sterren, die het spelletje meespelen, zoals bijvoorbeeld ook Tom Hanks of Will Smith. Soms zijn (of lijken) mensen humorloos, waardoor interviews mogelijk zo slecht worden dat ze weer net wel geschikt worden voor in de uitzending. Perfecte voorbeelden zijn John Cusack, maar vooral Britney Spears. Spears antwoordde helemaal naast mijn vragen of gewoon niet en zat me het hele interview eigenaardig aan te staren. Opvallend aan deze laatste jaren is wel dat ik nog nooit in mijn carrière zoiets onnozel gedaan heb, maar dat ik er wel mijn beste kritieken voor gekregen heb.
Het Filmsalon	Hartelijk bedankt voor dit gesprek en veel succes met uw nieuwe film!
Peter Janssens

'Psychohouse' by night Foto: Patrick Van Laer

De Smedt schiet er niet naast Foto: KFD

Belangrijke figurant openingsscène: een trein Foto: Patrick Van Laer