*********

*********

Verdeler:
U.I.P.

Racen zonder joystick

The Fast and the Furious is best een leuke film voor de liefhebbers van aktie, stoere boys, hot babes en waanzinnig opgevoerde wagens. Dit laatste is zeker niet uit de lucht gegrepen, want de voertuigen in de film bevatten meer technologie en snufjes welke de doorsnee garagist doet kwijlen, en elke Ferrari-rijder doet verbleken.

We gaan een kat een kat noemen: The Fast and the Furious is een film met hoog fastfood gehalte voor het doorsnee publiek, maar bevat genoeg originaliteit en onderhoudendheid zodat je niet van een kale reis terug komt.
Verwacht geen sterk scenario. Brian is een undercoveragent die infiltreert in het wereldje van de illegale straatracers om uit te zoeken welke bende nu juist verantwoordelijk is voor verschillende transportovervallen. Hij maakt kennis met Dom, zowat de beruchtste in het circuit, en hoewel er een vriendschap groeit tussen beide, blijft de hamvraag of Dom zijn deel heeft in de misdaad of niet.

De film bevat leuke aktiescènes, maar bij de eerste auto-race vrees je dat Rob Cohen teveel gebruik gaat maken van digitale effecten zodat de film eerder op een Playstation-game zou lijken. Gelukkig blijft het bij die ene keer. Het overige is een veredelde versie van wijlen The Dukes of Hazard, maar dan met veel meer pit en power.
Spijtige zaak: de film eindigt nogal abrupt en geeft teveel ruimte voor de verdere afloop. Paul Walker speelt zijn rol van de mol best overtuigend en Vin Diesel zet een beter en geloofwaardiger typetje neer dan in XxX. Dom's zus in de film is om op te vreten.

Hilarisch fragment : voor de race speelt een piloot in zijn wagen nog snel een computerspelletje met race-wagens tot voor het startschot. En de wagens zijn voorzien met lach-gas. Maar lachen doe je meer met de opsomming van alle snufjes waarmee je je oude "Deux-Cheveaux" een Porsche het nakijken geeft.

Aardig om zien maar geen hoogvlieger.

Kristiaan Goossens