*********

*********

Verdeler:
KFD

Het lijkt wel of Heath Ledger een ware roeping heeft in de keuze van zijn films. Met "The Four Feathers" tekent hij immers al voor zijn derde portret met een lichte historische uitstraling na "The Patriot" en "A Knight's Tale", hoewel deze laatste meer entertainment dan sereniteit uitstraalde. Twee laatstgenoemde portretten waren echter vermeldenswaardige projecten op Ledgers groeiende conto, terwijl deze "The Four Feathers" eerder als smetvlek bekeken kan worden. "The Four Feathers" is weinig interessant gemaakt en weet daardoor ook maar amper te boeien.

Harry Faversham (Heath Ledger) is een jonge vlotte Britse officier. Zijn voornaamste bezigheden bestaan uit rugby spelen, veel optrekken met zijn vrienden-officieren en zich ontfermen over zijn eeuwige vlam Ethne Eustace (Kate Hudson) en beste kameraad Jack Durrance (Wes Bentley). Aan dit zorgeloze bestaan ziet Harry rap een einde komen, wanneer het tijd is om naar het front te trekken. De Britse officieren moeten richting Sudan trekken om de strijd uit te vechten. Harry blokkeert en neemt ontslag van de dienst. Door een deel van z'n makkers voor lafaard versleten en in de steek gelaten door zijn geliefde Ethne verdwijnt Harry. Ondertussen trekken zijn vrienden, vooral onder aanvoering van luitenant Durrance, naar Sudan. De strijd is hard en de doden vallen met bosjes. Harry is echter niet de broekschijter, zoals hij wordt afgeschilderd, want hij gaat de uitdaging aan om op zijn eentje de woestijn te doorkruisen. Na een lange, verschroeiende tocht bevindt hij zich op hetzelfde terrein als de Britse officieren. Door zijn baard en snor en onverzorgde voorkomen herkennen ze hem niet en kan hij zich makkelijk begeven onder de plaatselijke bevolking. Hij raakt bevriend met Abou Fatma (Djimon Hounsou), met wie hij in een verplicht leger voor de Britten terechtkomt. Samen met zijn zwarte vriend weet hij echter te ontsnappen, hoewel hij zijn kameraden vanop een afstand volgt, ter bescherming. De strijd in de Sudan wordt alsmaar zwaarder, Harry lijkt voor iedereen voorgoed verdwenen en Jack begint een 'relatie' met Ethne …

Het verhaal van "The Four Feathers", gebaseerd op de gelijknamige roman van A.E.W. Mason, is niet aan zijn proefstuk toe inzake vertalingen naar het witte doek. Het is reeds de zesde verfilming, met de versie uit 1939 met John Clements en deze uit 1977 met Beau Bridges als meest waardevolle vermeldingen. Deze nieuwste basering staat onder regie van Shekhar Kapur, die vier jaar geleden vriend en vijand verraste met de kostuumthriller "Elizabeth". Hij hanteert een weinig vlotte regie, want hij weet jammer genoeg nergens zijn film erg boeiend te maken. Misschien met die ene massascène halverwege als uitzondering. Het gevecht tussen de Britse officieren en leden van de plaatselijke bevolking, waar ook Faversham zich onder bevindt. Het zand wappert in het rond, de dramatiek is schitterend weergegeven. Geholpen door de schitterende fotografie van Robert "Platoon" Richardson is dit het hoogtepunt van de film. Maar deze lange scène van ongeveer een dik kwartier maken van het meer dan twee uur durende "The Four Feathers" geen goeie prent. Integendeel, eer we met deze scène geconfronteerd worden hebben we reeds een uur van goedkoop sentiment en ridicule dialogen moeten doorstaan. Ook na deze battle houdt de prent het letterlijk voor bekeken. Wie na dit fragment hoopt op een adembenemende climax komt bedrogen uit. Nergens weet Kapur het niveau van het middelpunt van zijn film te verbeteren of nog maar in de buurt te komen. Het script werd 'verzorgd' door Michael Schiffer, bekend van het scenario voor onder andere de actiepomper "The Peacemaker". Zoals gezegd staat de film bol van belachelijke dialogen en ook de romantische dramatiek komt nergens echt tot zijn recht. Het zit er allemaal wel in, maar komt er gewoonweg niet uit. Een pluim is wel weggelegd voor James Horner, die instaat voor de fantastische soundtrack, die de mensen nog enigszins weet bezig te houden.

Heath Ledger voert de cast aan, maar weet nergens echt te bevestigen. In "A Knight's Tale" was deze knul nog meer dan te pruimen, maar hier is het echt erg om zien. Dat hij zichzelf stierlijk belachelijk maakt, wordt nog eens extra benadrukt als hij acteert naast de gekleurde Djimon Hounsou. Hounsou, vooral in het oog gesprongen door zijn vertolking in "Amistad", levert een ijzersterke prestatie af als krijger, die stelselmatig meer en meer bevriend raakt met de eigenzinnige Faversham. Ook Wes Bentley maakt een sterke indruk in "The Four Feathers", maar of dit te maken heeft met zijn goede acteerkunst of het feit dat hij in deze film verdomd veel op de jonge Omar Sharif lijkt zijn we nog niet helemaal uit. In verdere bijrollen zien we ook nog Hawns dochter Kate Hudson als oninteressante love interest (jawel, jawel!) en Rupert Penry-Jones. "The Four Feathers" is een flauwe film geworden. Één scène, één briljante vertolking, een sterke soundtrack en een oogverblindende fotografie kunnen de ondermaatse rest van de cast en het belabberde scenario niet verdoezelen. Een lauwe poging, een lauwe prent!