REGIE:
John Simpson

*********

*********

Verdeler:
Moviebank

Memento op Big Brother's wijze

Recensenten zijn helaas voor filmmakers vaak ook critici. Wanneer je dan een dvd in de hand gestopt krijgt waarvan de hoes beweert dat het "in the same class as Memento" is, moet het al een straffe film zijn willen de messcherpe pennen ongeslepen blijven. In een eerste oogopslag spreekt het art work de wandelende filmshopper wel aan. De hoes is blauwkleurig bizar en doet je aanstalte nemen om hem van de rekken eens tussenuit te nemen. Pas nu merk je de titel op, Freeze Frame. Klinkt aardig niet? Maar is dat Lee Evans die de hoofdrol speelt, oei The Medallion en There's Something About Mary is maar onbelangrijke pulp en Mousehunt is wel okee, maar dit blijkt helemaal geen komedie te zijn. Op de achterflap lees je iets over een paranoïde moordverdachte. Kan hij die wel rol wel aan? Twijfel raast door je heen om hem te kopen of niet zeker omdat je merkt dat de filmdistributeur de kostprijs laag heeft kunnen houden. Mag een steengoede, smaakhebbende, geëerde en betrouwbare recensent zijn mening geven? Sorry, het filmsalon heeft zulke schrijvers niet dus u zal het maar met mijn aanbeveling moeten doen. En die klinkt: kopen die handel!

Wat anti-type casting al niet kan doen. Lee Evans kruipt in de rol van Sean Veil die tien jaar geleden aangeklaagd werd voor de moord op een jonge moeder en haar twee kinderen. Hij kreeg daarvoor de bijnaam de Jasper killer. Wat bij ons procedurefouten heten, was de reden in de rechtbank voor de niet veroordeling van Veil. Tot groot ongenoegen van de Jasper familieleden, de lokale politie met hoofdinspecteur Emeric en kompaan Mountjoy op kop en serial killer profiler Saul Seger die voor de camera plechtig beweert dat de Jasper killer een recidivist is en nieuwe moorden niet zullen uitblijven. Veil verklaart bij hoog en bij laag zijn onschuldigheid en zal vanaf het verdict obsessief zijn leven 24 uur op 24 uur filmen. Iedere dag vinden er immers wel nieuwe moorden plaats die niet opgelost worden. De tapes, die nu al een archief omvatten van tien jaar, dienen daarvoor als alibi zodat ze hem niet meer opnieuw valselijk kunnen beschuldigen van dergelijke gruwelijke daden.

Emeric is echter een lastigaard en begint de deuren van Veil opnieuw in te bonken. Hij verdenkt Veil ervan om achter de vijf jaar oude moord te zitten van een jonge vrouw. Waarom? Na vijf jaar wordt het lichaam van die jonge vrouw gevonden en wat vinden ze naast haar? Tapes van Veil. En laat het nu net de tapes zijn van de dag waarop de vrouw werd vermoord. Bovendien blijkt in het archief van Veil net deze tapes te ontbreken. Een interessant kluwen van raadsels begint zich te ontspinnen naar wie de dader kan zijn en welke rol Veil speelde bij dit alles. Is hij inderdaad een koelbloedige seriemoordenaar of is hij een paranoïde moordverdachte die in zijn miniscuul proces van bewijs van onschuld onvoorzichtig is geweest en er in geluisd wordt? En wie zou er hem dan inluizen? Emeric, Seger, een opgedoken zus van de Jasperfamilie of …

Chapeau wat Evans hier uit zijn mouw schudt. Hij ziet er absoluut niet uit als een comedian (wel als een serial killer hè hè), die funny face is weg, en de gedrevenheid waarmee hij zich in zijn rol leeft, getuigt van ernstige method acting. Hij heeft zelfs voor deze film zichzelf kaal geschoren, wenkbrauwen incluis ook al werd hem meegedeeld dat deze nadien misschien niet meer zouden aangroeien. Bekende goede bijroller is dikkerd Ian McNeice als de psychologische arrogante profiler en ook het politieduo Sean McGinley - Colin Salmon worden herkend door hun ijzige gebetenheid in hun zoektocht naar moordbewijzen.

John Simpson tekende zowel present voor het scenario als voor de regie en levert een lovend debuut af. Merk in het script de ironie op. Veil doet er alles aan om als onschuldige niet naar de gevangenis te moeten maar daarvoor heeft hij zichzelf big brother gewijs geïsoleerd in een oude grote bunker afgezonderd van de buitenwereld. Eigenlijk is hij zonder tralies gevangen. De regie is grijzig donker (kleuren werden eruit gefilterd) en heeft een a-typisch Blair Witch effect. Simpson maakt gebruik van digitale video maar in plaats van het beeld te geven dat het personage ziet, zien we met die camera het personage zelf. En dat is wel behoorlijk origineel. Als Veil bijvoorbeeld eens op stap moet, moet hij zichzelf kunnen blijven filmen. Dit doet hij door middel van een camera vast te binden rond zijn midden, het statief gericht naar zijn aangezicht (en in het donker zelfs voorzien van een lampje). En dan krijgen we het beeld dat die camera registreert. Eigenlijk lijkt het wel of Simpson niet staat te regisseren. In de bunker bijvoorbeeld hangen zoals Veil het beweert 90 camera's. Wel, hiervan komen dan ook het grotendeel van de beelden. Merkwaardig genoeg stoort dit helemaal niet maar krijg je een gedetailleerde karaktertekening waar je jezelf kunt inleven.

Het verschil met Memento is dat deze laatste in de cinema werd uitgebracht en zo naambekendheid kreeg via critici. Freeze Frame, alhoewel klaargestoomd met een budget van amper twee miljoen dollar, verdient dezelfde status. Het is origineel, donker atmosferisch gebracht, gedragen door een sterke geloofwaardige cast en houdt je in je greep tot de laatste minuut. Dus als je daar nu nog staat in de winkel, nog één keer: kopen die handel!

Bruno Pletinck