| * | ||
** *** *** *** *** ** |
||
![]() | ||
![]() |
![]() |
![]() |
Regisseur: Alexandre Aja Cast: Cécile De France, Maïwenn, Philippe Nahon, ... Duur: 85 min. Release: 08-10-2003 Verdeler: Belga Films |
Met het mes in de hand ... De Amerikaanse horrorindustrie loopt de laatste tijd behoorlijk spaak. Met lichtzinnige chasefilmpjes à la Joy Ride en Jeepers Creepers werden we getrakteerd op enkele schokeffecten, die ons jammer genoeg geen hele film konden bezighouden. Recentelijk waren Darkness Falls en Wrong Turn nog enige pogingen om het genre opnieuw op de populariteitsrooster te plaatsen. Tevergeefs, want ook deze laatste films konden hun verwachtingen niet inlossen. Niet getreurd, hier is Haute Tension, bij ons uitgebracht als Switchblade Romance, het Franse antwoord op zijn genregenoten aan de overkant van het water. Niet alleen is deze film van begin tot eind beklemmend, hij overtreft moeiteloos zijn Amerikaanse collega’s en mag één van de beste achtervolgingshorrorfilms van de laatste jaren worden genoemd. Chapeau! Twee vriendinnen, Marie (Cécile De France) en Alex (Maïwenn), trekken het platteland in om te studeren. Ze ondernemen een heuse autoreis richting Alex’ geboorteplaats, een charmant, pittoresk alleenstaand huisje, lichtelijk geïsoleerd van de bewoonde wereld verscheidene kilometers verder weg. Eenmaal gearriveerd maakt Marie kennis met Alex’ vader (Andrei Finti) en moeder (Oana Pellea), maar ook met haar kleine broertje Tom (Marco Claudiu Pascu). Het is al nacht en ze hebben er reeds een lange reis opzitten, dus besluiten ze snel te gaan slapen. De sfeer is vreedzaam, iedereen is gelukkig. Plots gaat de deurbel. Alex’ vader schiet wakker en loopt meteen naar beneden om antwoord te bieden aan de radeloze beller. Eenmaal de deur geopend wordt hij verrast door een meedogenloze killer (Philippe Nahon, met scheermes!), die er niet voor terugdeinst de arme man op meest sadistisch mogelijke wijze te vermoorden. Ook de moeder en het zoontje moeten er al snel aan geloven. Marie weet zich op de zolderkamer echter goed genoeg te verstoppen om uit de killers klauwen te blijven. Alex daarentegen wordt vastgebonden met kettingen en meegesleurd in zijn bruine vrachtwagen, waarin daarna ook Marie zich weet te verstoppen. Het wordt een strijd twee tegen één, waarbij de levens van twee hartsvriendinnen op het spel staan. Al vanaf de begingeneriek stuwt de jonge filmmaker Alexandre Aja, die in 2000 debuteerde met Furia, de nodige spanning op de kijker af. Met mysterieuze horrorflarden tussen de bovendien beangstigende begingeneriek, weten we meteen waar we aan toe zijn. Nog maar tien minuten bezig, net kennisgemaakt met de twee hoofdpersonages, tovert Aja zijn rustieke decor meteen om tot een waar bloedbad. Met een gevoel voor choreografie en een bijster oog voor detail wordt de hel losgelaten en spat het bloed van het scherm. Dat de regisseur in deze bij momenten afwijkende formulefilm gebruik maakt van clichés als krakende deuren en lekkende kranen zien we graag door de vingers, want met Haute Tension levert de 25-jarige Fransman de ultieme rush of blood to the head. Hij geeft ons de kriebels, bezorgt ons ijskoude rillingen om vervolgens in zijn finale de kijker te overdonderen met een lichtaangekondigde plotwending. De horror in Haute Tension doet denken aan deze van pakweg Sam Raimi’s Evil Dead, waarin afgehakte ledematen opslag borg stonden voor spuitend en gutsend bloed. Deze film is zeker niet aangeraden voor gevoelige kijkers, hetzij niet alleen omwille van zijn gruwelijke bloeduitbarstingen, maar ook omwille van de grimmige, beklemmende sfeer, die ons bij vlagen op het puntje van onze stoel weet te plaatsen. In het leeuwendeel van de scènes wordt niet gesproken, maar spreken de gezichten van de personages boekdelen. In de rol van de gewetenloze killer herkennen we Philippe Nahon, die ogenschijnlijk zijn agressieve rol uit Seul Contre Tous herneemt en zomogelijk nog genadelozer uitpakt. De Belgische actrice Cécile De France bewijst na L’Auberge Espagnole eens te meer een beloftevolle revelatie te zijn. Haar vertolking van de fragiele Marie is erg doorleefd en bovendien ook geloofwaardig (een term die natuurlijk niet meteen voor de volledige film bruikbaar is). Maïwenn kennen we nog als de blauwe diva uit The Fifth Element, hier speelt ze de doodsbange Alex, wiens karakter in het tweede deel van de film maar weinig aandacht krijgt. Haute Tension is enkel voor de liefhebbers van het genre. Niet te missen! Peter Janssens |