****************
************

Onvoorbereid en in het inhoudongewisse ging ik naar deze film kijken. Waarom? Omwille van regisseur Andrew Davis die, nadat hij Chuck Norris nog enige credibiliteit gaf in Code Of Silence, in 1988 Steven Seagal - tot op de dag van vandaag blijf ik hardnekkige fan van hem - op de filmkaart zette met Above The Law en hem daarna, in 1992 opnieuw liet aandraven in één van de betere actiefilms Under Siege. Daarna verraste hij vriend en vijand door het met een golden globe genomineerde (voor beste film) The Fugitive op het publiek los te laten (zijn derde opeenvolgende film trouwens met Tommy Lee Jones). Toen hij na de middelmatige actieprenten als Chain Reaction en A Perfect Murder ook nog mijn andere actieheld, Arnold Schwarzenegger, zijn tanende carrière hielp op te trekken met Collateral Damage, kreeg hij van mij een kredietgarantie dat ik zijn volgende film ging zien. En dat is dus Holes. In het begin werd ik met verstomming weggeblazen toen bleek dat onze keiharde no nonsens actieregisseur een familiefilm had gedraaid en ik de vooringenomenheid kreeg dat dit een miskleun van jewelste ging worden. Mijn verbazing werd echter nog groter toen bleek dat dit een sympathieke charmante fantasyprent is geworden die je zelf kan opbeuren op de meest sombere dagen. Holes is het ontdekken waard. Niet voor niets kreeg deze Disney productie in Las Vegas de Sierra Award voor beste familiefilm.

De film speelt zich op een drietal fronten af, elk verschillend van tijd maar naar het einde toe toch perfect in elkaar passend. Het meest centrale gedeelte, wat zich tevens in het heden afspeelt, vindt plaats in Camp Green Lake wat normaal zou moeten doorgaan als een soort van faciliteit waarin jonge delinquenten tot inzicht moeten komen. Echter, ten eerste is het geen kamp, ten tweede is het er niet groen en ten derde is er in de verste verste geen meer te zien. Dat Camp Green Lake zich in een ver uitgestreken en verlaten woestijngedeelte bevindt (overigens op magnifieke wijze in beeld gebracht door cinematograaf Stephen St. John die het landschap - de Mojavewoestijn - de nodige epische stoffige diepgang geeft (af en toe lijkt het wel eventjes Tremors te zijn) waardoor je een levensecht gevoel krijgt dat je daar in de woestijn zit), zal daar wel voor iets tussenzitten. Het is hier dat Stanley Yelnats (jawel hoor, dit is een palindroom) terechtkomt nadat hij verkeerdelijk werd veroordeeld voor het stelen van een paar sneakers afkomstig van populair baseballspeler Clyde Livingstone die deze gedoneerd had aan een weeshuis. Hij zal de komende 18 maanden moeten doen wat iedereen daar moet doet: graven. Iedere jongen moet elke dag één put graven "each one 5 feet deep and 5 feet wide." Waarom? "You take a bad boy, make him dig holes all day long in the hot sun, it makes him a good boy. That's our philosophy here."

Het zijn de woorden van Mr. Sir, een schitterend rol van de zonnebloempitetende Jon Voight die nochtans niet één van mijn acterende favorieten is maar hier op joblievende cartooneske wijze (zie maar eens hoe fanatiek hij in zijn handen spuwt) zijn personage van jongerenoppasser de nodige diepgang geeft, gekruid met - raar gezegd maar het voelt zo aan - humorloze humor (tot de jongeren: "once upon a time there was a magical place where it never rained, the end").

Hij wordt in zijn taak bijgestaan door de positief sullig denkende Mr. Pendanski, een op zijn lijf passende rol voor Tim Blake Nelson die we nog kennen van O Brother, Where Art Thou? Beiden rapporteren aan 'The Warden', alweer een bekende kop, namelijk de kaakbeensierlijke Sigourney Weaver die net zoals haar collega's duidelijk gelooft in de film en haar karakter met de nodige donkere fantasie (o.a. via de giftige nagellak die zij gebruikt) benadert. Zij is dus de directrice van het kamp die echter niet omziet naar de dorstige gravende jongeren maar onderliggende redenen heeft om ze daar te laten graven. Welke?

Die krijg je - pas naar het einde toe - te weten in de eerste nevenstory. Het herbergt het verhaal rond Kissin' Kate Barlow (Patricia Arquette, het regent precies bekende koppen en jawel hoor ook zij steelt de show in haar verhaal alhoewel haar screentime niet overdreven groot te noemen is), de beruchte 19e eeuwse gangster (zij kust telkens haar slachtoffers met volle rode lippen) die na haar lerares-met-perzikkweek-als-hobby-periode de bandietenweg is ingeslagen nadat haar jonge, tedere, hulpvolle, zwarte vriend Sam (West Wing acteur Dulé Hill) werd vermoord door de plaatselijke autoriteiten nadat ze met elkaar gekust hadden. Zijn beroep - ajuinverkoper - en de manier vanwaar hij zijn ajuinen haalt, kan belangrijk zijn voor het verhaal.

Het tweede verhaal - eveneens in flashbackperspectief - focust zich op de stamboom van de Yelnatsfamilie (de vader van de jonge Stanley, op zoek naar de uitvinding om geurende zweetvoeten uit te roeien, wordt overigens vertolkt door Henry - onvermijdelijk blijft hij verbonden met Happy Days - Winkler). Blijkt dat de eerste Yelnats zijn oogje had laten vallen op een bevallige doch niet erg snuggere jonge dame die hij enkel kon krijgen door haar vader het grootste varken cadeau te doen. Hij kreeg raad van een waarzegster maar de wederdienst die zij had gevraagd, had hij onbewust vergeten maar was wel de reden dat er een vloek over de familie werd uitgesproken.

Ik zie je denken, een jeugdkamp in the middle of nowhere waarin de taak bestaat in graven, een op wraak beluste vrouwelijke gangster in de 19e eeuw en een vloek over de Yelnatsfamilie, wat heeft dat in godsnaam met elkaar te maken? Uiteraard ga ik dat niet verklappen maar het zit wel behoorlijk ingenieus in elkaar terwijl de oplossing slechts op een rustige manier reepje per reepje wordt geopenbaard zodat je tot aan het einde van de film geïnteresseerd blijft volgen.

Bovendien kan Davis rekenen op een enorme caststeun. Niet alleen van de grote sterren hoor. Ook de jongens in het desertcamp, alhoewel weinig ervaring in acteren, spelen op natuurlijk overgekomen wijze de pannen van het dak en zijn zelfs in staat om de film op hun kleine torso te dragen. Niet in het minst de jongste Stanley, vertolkt door Shia LaBeouf, aan de overkant van de oceaan vooral gekend via zijn rol in de Even Stevens Disneyserie waarvan trouwens vorig jaar een film werd gemaakt. Daarnaast had hij vorig jaar ook rolletjes in de sequel van Charlie Angels en de prequel van Dumb and Dumber. Hij slaagt er overtuigend in zijn karakter de nodige natuurlijke familieflair te geven net zoals zijn filmboezemvriend Zero, een rol voor de ongekende Khleo Thomas. Alhoewel hun verhaal sprookjesachtige kenmerken uitstraalt, voelt het toch als de realiteit aan. Knap werk van deze jongeren en hun andere lotgenoten.

Holes is gebaseerd op de in 1998 uitgebrachte roman van Louis Sachar (de procureur van beroep maakt hier samen met zijn vrouw en dochter een cameo-optreden in de scène waarin Sam ajuinen verkoopt) en alhoewel toen niemand bestsellerallures genre Harry Potter verwachtte, is het wereldwijd een fel bejubelde (o.a. Newbery Award) en gelezen jeugdroman geworden. Sachar verzorgde zelf de adaptatie naar het witte doek toe en Andrew Davis zorgde ervoor dat Holes de voor Disney verhoopte openingsopbrengst kon binnenrijven (Disney hoopte op een 10 miljoen, het waren er 16 en na 4 maanden was het al opgelopen tot bijna 70 miljoen).

Dit is helemaal geen gewone kinder- of familiefilm. Neen dit is een ingenieus in elkaar gestoken trilogiemix voor alle leeftijden van één centraal hedendaags vriendschapsbandverhaal en twee oudwesterse flashbacklijnen die een gesmaakte combinatie geeft van fantasy, komedie, avontuur, vriendschap en romantiek met een schitterende cinematografie en cast zodat Holes één van die weinige films is waarbij het er niet toe doet of je nu het boek leest of de film ziet, ze zijn beiden even goed. Het heeft tien maanden geduurd eer dat Holes in onze zalen geraakte, ik zou zeggen maak een gaatje in uw agenda en geef deze film zijn verdiende kijkkans.

Bruno Pletinck

Regie:
Andrew Davis

Cast:
Sigourney Weaver (The Warden)
Jon Voight (Mr. Sir)
Tim Blake Nelson (Mr. Pendanski)
Shia Labeouf (Stanley Yelnats IV)
Khleo Thomes (Hector Zeroni)
Patricia Arquette (Kissin' Kate Barlow)
Dulé Hill (Sam)
Henry Winkler (Stanley Yelnats III)

Verenigde Staten / 2003 / 117 min

Verdeler:
Belga Films