*
****************
******

REGIE:
F. Gary Gray


----------------------------------------------


MET:
Mark Wahlberg (Charlie)

Charlize Theron (Stella)

Edward Norton (Steve)

----------------------------------------------


USA / 2003 / 110 min.

----------------------------------------------


Verdeler:
United International Pictures

Pretentieloze heist-film met topcast

The Italian job is veeleer een herinterpretatie dan een regelrechte remake van de gelijknamige jaren ’60 film met Michael Caine. Gary Gray schroefde het humorgehalte van het origineel behoorlijk terug en behield de plot slechts in grote lijnen. Net als in de eerste film spelen Mini’s een grote rol in de actiescènes die zich deze keer in Italië, Philadelphia en California afspelen.

Na het Vin Diesel-vehikel A Man Apart koos Gray voor dit recht-toe-recht-aan project dat gelukkig niet veel meer tracht te zijn dan een entertainend zomerfilmpje. Het verhaal is er één uit de oude doos. Een groep uiteenlopende individuen plant samen een kraak. Wanneer de buit binnen is, blijkt één van hen een snode verrader. Jaren later neemt de rest van de bende wraak op de bedrieger. De leider van het kleurrijke team is Charlie, vertolkt door Mark Wahlberg. Hij plant een indrukwekkende diefstal in Venetië. Zijn bondgenoten zijn de computerexpert Lyle (Seth Green), de auto/bootbestuurder Rob (Jason Stratham), bommenexpert Left Ear (Mos Def), Charlie’s mentor John (Donald Sutherland) en logistiek expert Steve (Edward Norton). In een impressionante scène maakt de groep zich meester van een reeks goudstaven ter waarde van 35 miljoen. Er volgt een spectaculaire bootachtervolging door de kanaaltjes van Venetië die in realiteit minsten 20 toeristen het leven zou kosten, maar goed. Eens je je gezond verstand even uitschakelt, wachten je nog een paar spannende momenten.

Wie de verrader is, laat ik even terzijde. Het volstaat te zeggen dat Charlie zijn mannen een jaar later opnieuw bijeentrommelt voor een uitgekiende wraakactie. Hij schakelt ook Johns dochter, Stella (Charlize Theron) in, die een deskundige is in het kraken van brandkasten. Stella aarzelt aanvankelijk om buiten de wet te opereren maar zij wil haar vader, die door de verrader werd vermoord, wreken. Via Philadelphia gaat het richting California voor een grootschalige finale in het hartje van Los Angeles. Stella’s Mini blijkt bijzonder goed van pas te komen in een langgerekte achtervolgingsscène door L.A. en het hartje van het oude Hollywood.

Zoals gezegd heeft The Italian job niet veel meer te bieden dan ongecompliceerd amusement. De cast is voortreffelijk en Theron weet wel enige pit te brengen in haar relatie met Wahlberg. Voor Mark Wahlberg is dit trouwens de derde remake na het veel rommeligere The Truth about Charlie en Planet of the Apes. Hij tracht Michael Caine niet te imiteren en is gewoon zijn nonchalant-charmante zelf. Stratham en Green dienen af en toe voor een komisch intermezzo te zorgen, al houdt de regisseur er goed de vaart in en is er niet veel tijd voor komedie. In één van Lyle/Greens grappen legt hij uit waarom hij de werkelijke uitvinder is van Napster. Hij vertelt zijn kompanen keer op keer hoe hij het programma had uitgevonden en toen in slaap viel. Een vriend stal het van hem en doopte het ‘Napster’ omdat Lyle lag te slapen (He was taking a nap). De dialogen zijn af en toe gevat en bijtend, maar bereiken nooit hetzelfde niveau als bijvoorbeeld in David Mamets Heist. Slotsom: een leuke popcornfilm als afsluiter van het zomerseizoen.

Kathy Mathys