*********

*********

Verdeler: Columbia Pictures

Brian Helgeland is de regisseur van “A Knight’s Tale”, een film die wil laten zien dat een fanatische obsessie voor arenasporten nog niet geëvalueerd is sinds de 14e eeuw. Hij heeft aan alle middeleeuwse karakters een tintje van de moderne wereld geschonken en de bron voor de filmmuziek heeft hij gevonden in de rockmuziek van de jaren zeventig en tachtig. Zo begint deze komedie met het liedje “We will rock you” van Queen, een nummer gezongen door met rotte tanden gezegende boeren. Zij wachten op de start van het steekspeltornooi.

Vanaf de openingsscène begrijpt de filmliefhebber dat het geen zuiver historische film is, maar dat de regisseur met de tijd “speelt”. Doch zijn ondeugendheid is toch nog acceptabel. Brian Helgeland won de Oscar voor het beste Scenario voor de film “L.A. Confidential” en hij heeft reeds verscheidene scenario’s op maat geschreven voor bekende acteurs zoals Sylvester Stallone, Kevin Kostner of Mel Gibson. In 1999 debuteerde hij als regisseur met de langspeelfilm “Payback” met Mel Gibson.

In zijn hieropvolgende film “A Knight’s Tale” blijft hij nog eventjes bij Australische acteurs en hij kiest als hoofdrolspeler de tweeëntwingjarige onbekende acteur Heath Ledger. Hij speelt William Thatcher, een gewone burger en de zoon van een arme leraar die droomt om een ridder te worden om alzo deel te kunnen nemen aan de koninklijke steekspelen. Doch dit is enkel weggelegd voor mannen van nobele afkomst.

Met behulp van twee trouwe dienaars, een brave en mollige Roland, gespeeld door Mark Addy (“Full Monty”) en een enthousiaste Wat, gespeeld door Alan Tudyk(“28 days”), probeert William zijn droom waar te maken. William heeft zichzelf Sir Ulrich von Lichtenstein of Gelderland genoemd. Hij werd telkenmale geïntroduceerd bij het publiek aanwezig op de steekspelen door zijn derde vriend Geoffrey Chaucer (Paul Bettany). “Geof” is een bewonderenswaardig poëet en orator, maar eveneens een slecht gokker. Tijdens het eerste steekspel ziet William Graaf Adhemar (Rufus Sewell). Deze wordt de eerste vijand van William en tevens zijn sterkste tegenstander. Het verhaal is een beetje cliché-achtig (bvb William en Graaf Adhemar worden elk verliefd op dezelfde “first Lady” en vechten beiden om haar aandacht) waardoor de film aan energie verliest.

De regisseur heeft de middeleeuwen lichtjes gesaboteerd. Hij toont dat er bijna geen verschil is tussen arme en rijke mensen en hij idealiseert belangrijke middeleeuwse feiten. Hij negeert de alles sturende kracht van de adellijke machthebbers en hun katholieke religie.

Helgeland eindigt zijn epos met de goede Amerikaanse conventie: “All ends that ends well”. Hij kruist het modernisme met pseudo-historische authenticiteit. De a-chronologische grappen zijn op een niet intelligente wijze gebracht en ze maken belangrijke gebeurtenissen in de film belangeloos. De decors en kostuums zijn waardevolle elementen en de volledige film werd gefilmd in de historische filmstudio in Praag. Enkele leuke personages, zoals de mooie Laura Fraser in de rol van een mooie smid, een totaal geëmancipeerde moderne vrouw die het verhaal enkele honderden jaren naar de toekomst verplaatst, fleuren het verhaal op. De keuze van de acteurs is zeker geslaagd. Met name William is een ideale mooie man met goede manieren en een gouden inborst wat de held in films zoals “A Knight’s Tale” aantrekkelijk maakt. Deze film kan U boeien, niet zozeer door de inhoud of door het verhaal, maar omdat het een verhaal is dat niet alleen over het geld maar over het verwezenlijken van een droom gaat.