REGIE:
Stephen Chow

*********

*********

Verdeler:
Sony Pictures

Fu The Hustle

Regisseur Stephen Chow weet precies met welke ingrediënten je een succesvolle film moet kruiden. Na zijn wereldwijde succes Shaolin soccer speelt hij zelfs de hoofdrol in deze onvervalste Kung-fu hustle. Geen schaars geklede meisjes die een potje gaan vechten, wél de grappigste kungfukomedie sinds jaren. Na enkele sfeervol stilstaande beelden barst een gevecht los dat wordt afgesloten met een dansje. Verrassend grappig, en het zal wel meer mensen doen denken aan Michael Madsens pasjes uit Reservoir dogs. Helemaal hilarisch wordt het wanneer een hele criminele organisatie aan het dansen gaat. Piekfijn in het pak, sommigen zelfs met een hoge hoed op en steevast allemaal met een bijltje in de hand, dit is de gevreesde Bijlbende!

Hong Kong siddert en beeft, want de Bijlbende heeft de hele stad onder controle. Of toch alle wijken waar iets interessants te rapen valt… De enige plek waar de mensen in relatieve vrede leven heet niet voor niets de Varkensstalwijk. In een immens krottencomplex, hebben de bewoners enkel last van de huisbazin. De huisbaas wordt meermaals in elkaar gemept door de vrouw met obligate krulspelden en sigaret. De bewoners, zelf ook al een bont allegaartje bijzondere mensen, krijgen vooral verwijten naar het hoofd geslingerd in verband met hun achterstallige huur. De vrede is van korte duur, want wanneer twee klunzen er per ongeluk voor zorgen dat de Bijlbende het met de inwoners van Varkensstal aan de stok krijgt breekt de hel los. Van dan af volgt de ene verrassing na de andere.

De mensen van Varkensstal mogen dan arm zijn, in de vechtsporten zijn ze meer dan bedreven. Nichterige kleermakers, koks of koelies openbaren zich als kungfumeesters en dan moet de grootste verrassing nog komen. De Bijlbende gelooft haar ogen niet en stuurt huurmoordenaar na huurmoordenaar op de wijk af, maar het haalt niks uit. Ten einde raad besluiten ze het Beest te bevrijden. Deze absolute meester zit sinds jaren opgesloten in een psychiatrische inrichting, maar hij is de enige die genoeg techniek heeft om dit ongewassen plebs te verpulveren. Het klinkt allemaal heel gewelddadig en uiteraard worden er klappen uitgedeeld, maar het opvallendst aan deze film is dat er ontzettend veel humor in zit. Op vaak onverwachte momenten en met aan de Britse droogheid grenzende zinnetjes krijgt Chow het publiek op zijn hand.

Personages worden zo oppervlakkig mogelijk uitgetekend met namen als Tailor (voor de kleermaker), Doughnut (voor de kok) of Brother Sum (voor een crimineel) en de plot doet je vaak aan de woorden déjà-vu denken, maar dat maakt net de hele charme van deze film. Het is een uitgesponnen komedie, met vooral veel zelfrelativering en vanzelfsprekend denderende gevechten. Niet voor niks roepen sommige beelden Neo tussen een duizendtal Mr Smiths op of Uma Thurman die de Crazy 88 in de pan hakt want de choreografie van de gevechten werd ook hier verzorgd door Yuen Wo Ping. Voeg daar nog een vleugje romantiek aan toe, mannetjes die rondlopen als Asterix met een overdosis toverdrank en een finale confrontatie die het betere vechtwerk uit Dragon Ball Z waardig is en je krijgt een instant klassieker om duimen en vingers bij af te likken (als je die dan nog hebt). Rated R of niet, deze prent mag er zeker zijn!

Tom De Vreese