REGIE:
Pedro Almodovar

*********

*********

*********

Spanje / 2004 / 96 min.
*********

Verdeler:
Alternative Films

Almodovars meest persoonlijke film

In La mala educacion, openingsfilm van de 57ste editie van het filmfestival van Cannes, grijpt de Spaanse scenarist-regisseur Pedro Almodovar (°1951) terug naar zijn jeugdjaren waar hij dikwijls getuige was van seksueel misbruik. Almodovar is vooral bekend van onder meer de cultfilm Pepi, Luci, Bom y otras chicas del monton, de seksuele farce Laberinto de pasiones, de zwarte komedie Atame, de kitcherige Mujeres al borde de un criso de nervios en de recentste meeslepende drama's Tobo Sobro mi madre en Hable con ella.

Aan La mala educacion, met als voornaamste thema's manipulatie, passie, leugens en bedrog, werkte hij meer dan tien jaar. En het resultaat mag er zijn. Nooit eerder leverde hij zo'n persoonlijke hoogstaande, ingenieuze čn complexe film.

Reeds de begingeneriek maakt indruk. Er zijn ogen tekort om alles minitieus waar te nemen. Op Bernard Herrman-achtige muziek zien we een hallucinante collage van religieuze symboliek; foto's van mooie jongens; vette knipogen naar de cinema van Sirk, Hitchcock, Bunuel; jurken en roze polo's van Jean-Paul Gaultier en een verering van de Spaanse filmlegende Sara Montiel.

En dan is er het verhaal. De beloftevolle, homoseksuele regisseur Enrique Goded (Fele Gonzalez) zoekt vruchteloos naar een onderwerp voor zijn volgende film. Hij zoekt inspiratie in fait-divers uit kranten: bijvoorbeeld een vrouw wordt in de vijver van een Taiwaneese dierentuin door krokodillen verorbert terwijl ze een van hen omarmt en heeft geen kik; een overleden chauffeur die nog kilometers verder rijdt zonder ergens tegenaan te botsen, enzomeer. Niet bijster boeiend. Tot hij op een dag het bezoek krijgt van Ignazio Rodriguez (Gael Garcia Bernal), een theateracteur op zoek naar werk en die beweert samen met Enrique op een katholiek internaat gezeten te hebben. De verrassing blijkt groot. Vooral omdat Ignazio zijn grote čn eerste jongensliefde was. Ignazio presenteert hem zijn onuitgegeven novelle La Visita/Het bezoek over hun jeugdervaringen, over hun angst voor een pedofiele padre die hun wederzijdse liefde teniet deed. Enrique belooft hem het werk te lezen en beslist vrij snel het te verfilmen. Ignazio eist de rol op van Zahara, een op Sara Montiel geďnspireerde zingende travestiet.

Van dan af huppelt La mala educacion tussen het heden en het verleden en worden fictie en realiteit in elkaar verweven. De aandacht van de kijker wordt op de proef gesteld. Ignazio/Zahara gaat opnieuw naar het college om aan priester-directeur padre Manolo (Daniel Gimenez-Cachco) (die hem/haar niet herkent) te gaan vertellen dat Ignazio overleden is en eist een fikse som geld. Zoniet gaat hij alles wat gebeurde binnen de collegemuren naar buiten brengen.

Voor alle duidelijkheid: La mala educacion, gedeeltelijk geďnspireerd op Almodovars eigen jeugdherinneringen en katholieke opvoeding die hij als een mala educacion/slechte opvoeding beschouwt, is geen afrekening met de katholieke kerk. Evenmin is het zijn levensverhaal. Wčl is het een aanklacht tegen het seksueel misbruik en het machtsmisbruik van de kerk in die periode.

De 26-jarige Gael Garcia Bernal (Amores Perros, Y tu mama tambien, El crimen del padre Amaro), posterboy čn het symbool van de mexican wave, is briljant als blond gepruikte travestiet, geile flikker en afperser. Maar ook zijn tegenspeler Fele Martinez, bekend van onder andere Los amantes del circulo polar en Abre los ojos, verdient alle lof.

Hoewel La mala educacion niet zo pakkend is als Todo sobre mi madre en Hable con ella is het wel een meesterlijke film noir vol pasion!

Linda Crivits