** ************** |
||
 | ||
 |
 |
 |
REGIE: ---------------------------------------------- MET: Sean Connery (Allan Quatermain) Shane West (Tom Sawyer) Stuart Townsend (Dorian Gray) ---------------------------------------------- USA / 2003 / 111 min. ----------------------------------------------
|
Buitengewoon slecht Daredevil in het voorjaar, The Hulk in de zomer, wie daar zijn buik nog niet van vol had, krijgt nu ook een soortgelijke titel voorgeschoteld in het najaar: The League Of Extraordinary Gentlemen. Waar de eerste twee films op sommige momenten nog wisten te overtuigen, is deze laatste een flop van formaat geworden, een abominabele film, die de kijker nooit echt beet heeft. We schrijven 1899. Zoals vaker bij dit thema, heeft de heldengroep belangrijke doelen voor ogen, in dit geval het redden van de wereld. Aan het hoofd van deze elitaire groep individualisten staat voormalig avonturier Allan Quatermain (Sean Connery), bekend van zijn waaghalzerij omtrent King Solomon’s Mines. Wanneer hij op zijn woongebied in Afrika gestoord wordt door terminators in spe, besluit hij mee te werken met het plan van de Britse overheid om de strijd aan te gaan tegen deze moordmachines en nog meer bepaald tegen hun leider, de mysterieuze Fantom. Quatermain beschikt over een veelzijdig team. Zo is er kapitein Nemo (Naseeruddin Shah), de aantrekkelijke vampier Mina (Peta Wilson), de onzichtbare man Skinner (Tony Curran), de onsterfelijke Dorian Gray (Stuart Townsend), de gespleten figuur Dr Jeckyll en Mr Hyde (Jason Flemyng) en de roekeloze Amerikaanse geheim agent Tom Sawyer (Shane West). Deze uiteenlopende bende moet elkaar leren vertrouwen en ze zijn noodgedwongen de handen snel in elkaar te slaan ten einde hun missie naar behoren te vervullen … The League Of Extraordinary Gentlemen is eveneens gebaseerd op een strip, maar ditmaal niet gebaseerd op een creatie van Stan Lee. De scheppers van The League zijn Kevin O’Neill en Alan Moore, die ook instond voor de grafische roman, waarop From Hell werd gebaseerd. Het enige originele punt aan de film zijn de personages. En dan bedoelen we absoluut niet de uitwerking of karakterisering, maar wel de naamgeving. Zo wordt er op speelse wijze allusie gemaakt op bekende literaire figuren als Tom Sawyer, de vervlogen kapitein Nemo en vooral ook de gespleten persoonlijkheid van Dr Jeckyll en Mr Hyde. Ook Connery’s personage Quatermain kwam vooral in de filmwereld reeds meermaals aan bod. Toch maakt dit kleine sprankeltje gezelligheid van The League verre van een goede film. Nadat onder andere Stewart Granger en Richard Chamberlain het hem voordeden, kruipt oude rot Sean Connery nu in de kleren van de befaamde avonturier Allan Quatermain. Niet dat de eerste twee acteurs het personage memorabel maakten, Connery zelf zal het beslist ook niet doen. De grijze eminentie – jawel, voormalig James Bond en aantredend in films als Idiana Jones 3 en The Hunt For Red October - maakt zich in The League Of Extraordinary Gentlemen onsterfelijk belachelijk. Connery zelf ondergaat procentueel maar redelijk weinig sensatie, hij loopt er meermaals voor spek en bonen bij, ondergeschikt aan de gebeurtenissen en lotgevallen van de andere personages. Hoewel deze laatste groep ook niet meteen sterk uit de verf komt. Shane West lijkt wel een moderne versie van Billy the Kid (alleen zonder enig verstand) en Peta Wilson beweegt zonder gevoel doorheen de film. De enige die nog een beetje weet te overtuigen is Queen Of The Damned-acteur Stuart Townsend in de rol van de onsterfelijke, afgelijnde Gray. The League Of Extraordinary Gentlemen staat onder regie van Stephen Norrington. Norrington debuteerde in 1995 met het onderschatte Death Machine. Drie jaar later stond hij er met een kaskraker: Blade. In 2001 maakte hij nog The Last Minute, die redelijk onbekend gebleven is. Om met The League nieuwe toppen te scheren lijkt een utopie, het past eerder als een smet op Norringtons aanstormende carrière als semi-horrorregisseur. In de eerste plaats is The League een actieprent, die een nutteloze, irritante poging uitvoert om het superheldenthema op onconventionele wijze te vermengen met historische, eerder mythische documenten, afspelend tegen een Victoriaans decor. De actiescènes stellen maar weinig voor en lijken bijgevolg zelfs overgenomen uit een slechte B-film; om de haverklap krijgt de groep te maken met nieuwe obstakels, maar toch hebben we als kijker niet de minste affectie met de lotgevallen op het scherm. Overziend vanuit een rugbrekende cinemastoel, zaten we The League Of Extraordinary Gentlemen dan ook uit. Als we daar maar geen blijvende letsels aan overhouden … Peter Janssens |
