    |
|
2003, Finland |
|
Finse wildeman Naast de titelrol in Raid speelt Fins topacteur Kai Lehtinen ook de hoofdrol (en wederom titelrol) in deze Finse productie Mosku, eveneens vertoond op het filmfestival Antwerpen. Mosku is, in tegenstelling tot zijn landgenoten, niet gesitueerd in de hedendaagse tijd, maar focust zich wel op een goede tachtig jaren terug in de tijd, het semi-autobiografische leven van Mosku, een bijnaam die gegeven werd aan Aleksi Hihnavaara. Mosku begaf zich al van jongs af aan in de bossen, van toen hij door zijn vader werd meegenomen op zijn avontuurtochtjes. Als jonge knaap heeft Mosku echter een aanvaring met Rupipää (Uula Laakso), die Mosku’s vlot (met aan boord de nodige drank en sigaretten) probeert in te palmen, maar door Mosku zelf wordt verhinderd. Dit is echter het begin van een jarenlange vete tussen de twee ‘mannen van het bos’. In de jaren twintig heeft de streek te maken met rendierdiefstallen. De rendieren worden gestolen door Skolt Laps. De dorpelingen plannen om er troepen opuit te sturen om de gestolen rendieren terug te vinden en terug mee naar huis te brengen. Slechts één man is kandidaat: Mosku. Professioneel gaat het Mosku dus voor de wind, maar ook privé komt er verandering in zijn wildenbestaan. Hij gaat samenwonen met Mari (Maria Järvenhelmi), die reeds een zoontje heeft. Mari start een klein cafeetje in huis, alsook een winkeltje. Daar ontmoet Mosku opnieuw Rupipää en de vete laait opnieuw op en woedt tot ongekende proporties! Al vanaf de openingsscène van Mosku is duidelijk waar de prioriteiten van de filmmaker heengaan. De film vangt aan met knappe sfeerbeelden, tot de verbeelding sprekende landschappen, dit alles ondersteund door een fantastische fotografie, verzorgd door Robert Nordström. De filmregisseur in kwestie is Tapio Suominen. Deze ancien debuteerde reeds in 1970 en heeft tot op heden nog maar vijf films afgeleverd. Daarnaast stond hij voor zijn films ook vaak nog in voor het scenario, alsook voor het knip- en plakwerk in de montagekamer. In de jaren negentig draaide hij voor de Finse televisie ook nog twee tv-series. Er waren reeds verschillende boeken verschenen over de mythische figuur uit begin twintigste eeuw, maar toch heeft één van de meest recente edities, Mosku van Sakari Kännö, vooral de doorslag gegeven voor deze verfilmingen. Regisseur Suominen goot het in een scenario en de film kon worden gedraaid. De hoofdrol van Kai Lehtinen is een prima keuze. In tegenstelling tot in Raid kan hij zich in dit personage volledig uitleven. Zijn norse, brute voorkomen past perfect in de karaktertrekken van het hoofdpersonage en levert aldus gepaste cinema op. Ook Maria Järvenhelmi levert een opmerkelijk goede prestatie en weet haar, weliswaar met de nodige clichés opgezadelde, personage prima gestalte te geven. Een mindere prestatie is er dan weer van Uula Laakso in de rol van Rupipää. Over zijn personage komen we in de film ook maar weinig essentiële informatie te weten en kan het ons aldus maar weinig schelen wat er met dat personage gebeurt. Mosku is zeker niet slecht, maar heeft toch af te rekenen met één van de nadelen van blijkbaar heel wat Finse films: zijn lengte. Mosku duurt zeker een halfuurtje te lang om over de hele lijn te kunnen boeien. De film start immers interessant, maar in zijn middenstuk kent hij zeker wat overbodige passages, die ons verschillende malen op ons horloge doen kijken. Achteraf bekeken hebben we toch een film gezien met een aansprekend verhaal, interessante wendingen, maar jammer genoeg hier en daar nog te veel langdradigheid, soms gepaard met meligheid. Geen aanrader, maar zeker ook geen ramp! Peter Janssens |
