REGIE:
Gaby Dellal

*********

*********

Verdeler:
Cineart

De eenzame zwemmer

Het zit erop voor Frank. Terwijl iedereen feestelijk staat te kijken hoe een schip afvaart, mag hij zijn biezen pakken bij de scheepswerf in Glasgow. Te oud, te duur, wat het ook moge zijn, er is geen plaats meer voor hem. Het zint hem niet, maar wat doe je eraan? Frank moet verder, al weet hij wel niet waarheen. Op zijn leeftijd terug solliciteren blijkt niet zo evident, maar als hij geen nieuwe job vindt, wie zal dan het geld binnenbrengen en wat moet hij dan met al zijn tijd aanvangen?

Frank mist duidelijk een doel in zijn leven en de wekelijkse zwembeurt met zijn ex-collega's is het enige wat hem nog enigszins kan opbeuren. Misschien ligt daar wel de oplossing… Wat als Frank nu eens het Kanaal overzwom? Het ambitieuze plan oogst veel hoon en ook voor zijn vrouw Joan houdt Frank zijn intenties angstvallig verborgen. Het koppel moet immers de riem aanhalen om de eindjes aan elkaar te knopen en dan kun je een man die een beetje gek gaat doen best missen. Joan heeft echter ook een onverwacht geheimpje voor haar man, al is die te druk bezig om daar iets van op te merken. Want waar er eerst nog een sarcastische wenkbrauw omhoogging of schimpende opmerking werd afgevuurd, kan Frank nu ten volle rekenen op zijn bijzonder guitige bende vrienden. De Chinees Chan heeft zichzelf uitgeroepen tot coach, Danny houdt er met zijn hoge speelvogelgehalte de goede luim in terwijl Norman en Eddie hun onnavolgbare zelf zijn. Uiteraard zijn er twijfels over de haalbaarheid van de afstand en is er de druk om te presteren, maar het grootste obstakel vormt wellicht het verleden. Ooit verloor Frank immers een zoon terwijl hij de andere probeerde te redden. Sindsdien is de vaderzoon relatie tussen hem en Rob steeds moeilijker geworden en Frank zou alles doen om dat te herstellen. Hij voelt zich compleet buitengesloten, gepasseerd, maar wanneer hij een gehandicapt jongetje zijn uiterste best ziet doen om de breedte van het zwembad te overbruggen staat zijn besluit vast. Hij zal zijn eigenwaarde redden en bewijzen dat hij misschien wel oud is, maar nog lang niet afgeschreven.

Dit is ontegensprekelijk het zoveelste underdogverhaaltje, maar je houdt er wel een bijzonder goed gevoel aan over. Peter Mullan (Young Adam, Ordinary Decent Criminal, Trainspotting) schittert als de getormenteerde Frank die met de pijn van het verleden en de teleurstelling van het heden moet afrekenen. Maar de nevencast is minstens even sympathiek, met een uitstekende Brenda Blethyn (Pride & Prejudice) als Joan en de door het grote publiek wellicht opgemerkte verschijning van Billy -Pippin- Boyd in een gelijkaardige rol als bij LOTR.

Natuurlijk is het allemaal heel erg stereotiep en weet je na amper tien minuutjes al hoe dit gaat aflopen, maar het blijft op elk ogenblik boeiend en dat wijst erop dat je een voorspelbaar verhaal met vakkennis kunt omtoveren tot een meeslepend epos. Gaby Dellal schotelt ons enkele prachtig gefilmde beelden voor, vergezeld van bijzonder treffende muziek van componist Stephen Warbeck, die op het Filmfestival van Gent nog de Georges Delrue Prijs voor Beste Muziek mocht ontvangen (voor de film Proof evenwel). Dellal weet heel goed wat ze wil vertellen en brengt haar boodschap volledig over. Het verhaal over stoere Schotten met een tere inborst die herontdekken wat vriendschap echt betekent is universeel. Koppel dit aan een uitstekende cast en voeg er een paar bizarre nevenfiguren aan toe zoals Merv the Perv of Mad Bob en je hebt net dat tikkeltje extra waardoor mensen het zich niet zullen beklagen dat ze naar jouw film zijn komen kijken en niet naar een andere. Hartverwarmend is het om te zien hoe deze figuren evolueren tot betere mensen. Was het in het echt ook maar zo eenvoudig.

Tom Devreese