2002, Japan

Regisseur: Naoyuki Yoshinaga & Kazuto Nakazawa

Duur: 85 min.

Release: TBC

Verdeler: TBC

Halfgeslaagde Japanse animatieprent

Het is algemeen geweten dat Japanse animatieprenten, die zich bij voorkeur in de toekomst afspelen, vaak garant staan voor een geweldige kijkervaring. Bij Parasite Dolls zijn we minder enthousiast, doch het ook geen rampzalige film geworden is. Af en toe erg langdradig en een hoge graad van voorspelbaarheid maken van deze toekomstpolicier een middelmatige film.

Parasite Dolls is opgetrokken uit drie kortverhaaltjes, allemaal draaiend rond hetzelfde: boomers, robotten, functioneel voor verschillende doeleinden. We schrijven 2034, mensen en dergelijke boomers leven ‘zonder problemen’ naast elkaar en werken soms zelfs samen. Het oorspronkelijke gebruik van deze inmiddels multifunctionele boomers bestond erin ze in te schakelen bij zware werkkarweien of levensgevaarlijke industriële opdrachten. Nu zijn ze zelfs betrokken bij criminele activiteiten, maar ook bij politiezaken. Zo is er de Branch opgericht, een speciale politieafdeling, gespecialiseerd in het lokaliseren en najagen van illegaal gewijzigde boomers. De leden van die divisie worden in de drie verhaaltjes telkens geconfronteerd met een moordzaak, die steeds tot dezelfde conclusie lijdt: het zijn de gewone mensen die aan het hoofd staan van deze criminele activiteiten.

De regie van deze Parasite Dolls is in handen van Naoyuki Yoshinaga, bekend van onder andere de politiereeks Patlabor, en Kazuto Nakazawa, een nobele onbekende waar we in de toekomst mogelijk nog wat van mogen verwachten. Nakazawa stond immers ook in voor de regie van het korte animatiegedeelte in Kill Bill: Volume One, de langverwachte vierde film van Quentin Tarantino.

Het verhaal vormt een minder punt. Het eerste verhaaltje geeft ons een kijkje op een misgelopen relatie tussen een vrouw en een boomer. Nogal aanslepend en oninteressant, weet de prent vanaf de start onze aandacht niet te winnen. Het is pas bij het tweede halfuur in de prent dat we gefascineerd en likkebaardend aan het scherm gekluisterd zijn. Het verhaaltje draait rond een prostitué, die vermoedelijk een boomer zou zijn. De uitwerking is verrassend en de uiteindelijke apotheose bezorgt kippenvel en zorgt voor onze milde beoordeling over dit hoofdzakelijk actievolle drieluik. Het afsluitende deel is jammer genoeg opnieuw van hetzelfde belabberde, ondermaatse niveau van het eerste deel, waardoor de meeste kijkers ook met een tegenvallende stemming de zaal zullen verlaten.

De karakters zijn maar weinig uitgediept, hoewel ze allemaal voldoende aan bod komen. Sterker nog: de verschillende personages lijken qua persoonlijkheid wel weggeplukt uit de gemiddelde Hollywoodfilm. De karikaturale aanvoerder, de agent die al enige tijd wapens afzwoer, de sensuele niet op haar mond gevallen onderzoekster.

De graphics zijn verzorgd en leveren dan weer enkele pluspunten op. Bovendien is het erg opvallend hoe een half aan flarden geschoten boomer lijkt op een eveneens zwaar onder vuur genomen Terminator in de gelijknamige films. Het lijkt wel alsof de grafici zich lieten inspireren door het opzet van het fonkelende rode oog, gepaard met een deels weggescheurde huid van het gezicht. Het komt cool over, maar bezorgt ons wel het mogelijk bedoelde déjà-vû-gevoel.

Met Parasite Dolls zullen alvast geen nieuwe animatieregisters opengetrokken worden. De film inspireert zich op het succes van zijn genregenoten en probeert risicoloos op een makkelijke manier een potentiële hit af te leveren. Mooi om naar te kijken, dat wel, maar slechts één interessant verhaaltje is iets te weinig!