2003, Italië

Regisseur: Francesco Patierno

Cast: Luigi Jacuzio, Federica Bonvolonta, ...

Duur: 94 min.

Release: TBC

Verdeler: TBC

Gered door de gevangenis

Wie er de premisse van Pater Familias op naleest, denkt met een variant (lees: omgekeerde versie) van Spike Lee’s 25th Hour te maken te hebben. Hoezeer regisseur Francesco Patierno met zijn film evenveel goede kritieken zou willen loswringen, Pater Familias is een erg triestige bedoening, gelardeerd met een slecht acterende cast, onovertuigend scenario en gefakete gevoelens.

Matteo (Luigi Jacuzio) is de spilfiguur in het verhaal. Hij verbleef net tien jaar in de gevangenis, waarna hem een dagje vrij gegund is. Niet uit sympathie, maar wel omdat Matteo’s vader op sterven ligt en Matteo op een waardige manier afscheid zou kunnen nemen. Eenmaal terug in de gewone wereld, heeft Matteo moeite om zich amper een dagje opnieuw te integreren. Bovendien blijkt dat Matteo’s vroegere vrienden haast allemaal overleden zijn, waardoor de confrontatie met oude getrouwe wijken hem doen herinneren aan zijn losbandige tijd voor hij in de gevangenis belandde. Wel een overlever is Rosa (Federica Bonvolonta), die met een dochtertje gevangen zit in een ongelukkig huwelijk. Op zijn dag van herwonnen, maar weliswaar korte vrijheid, wil Matteo de tijd benuttigen om Rosa en haar dochter een veilig onderkomen te bezorgen.

Pater Familias is geen chronologische film. Aan de hand van een hele reeks flashbacks (die bovendien ook niet in chronologische volgorde geëtaleerd worden), komen we meer te weten over de vroegere situatie van hoofdpersonage Matteo en met welke vrienden hij omging. Bovendien komen we ook te weten waarom de rationele Matteo een zware gevangenisstraf opliep.

Het belangrijkste minpunt aan deze Italiaanse film is de lusteloze regie van Francesco Patierno, die zijn film vooral wil laten uitblinken door hem vol te bonken met uiteenlopende gevoelens. Hoezeer Patierno een menselijk, integer verhaal wil vertellen, toch belandt hij van de regen in de drup. Verschillende karakters lopen verwondingen op, vrouwen worden beledigd tot afgeranseld door hun man, dochters worden verstoten door hun vader, vrienden verraden elkaar, … Niets is teveel voor de makers van Pater Familias om de rauwheid van het verhaal naar een hoger niveau te tillen. Het is alleen jammer dat de makers niet inzien dat ze door hun ongepaste vorm van overdrijving het eigenlijke verhaal naar de achtergrond drummen. Op deze manier wordt voor de kijker al snel duidelijk dat de regisseur goochelt met goedkoop geweld en overduidelijk gefakete gevoelens.

Een voorbeeld hiervan is de scène waarin Rosa aan haar vader vertelt dat ze zwanger is. De vader is één alomvattend cliché. Hij is onbegrijpend, wordt bovendien woedend, kan het niet laten zijn dochter onder te spuwen door het slechte nieuws. Als dat nog niet genoeg is, bezorgt hij zijn dochter van tijd tot tijd nog een pak slaag. Allemaal heel aangrijpend, maar niet in deze film. Het lijkt wel alsof Patierno door zijn doffe, lakse regie wil tonen hoe je een slechte film maakt.

De fotografie is haast een woud van ergernis. De kleuren zijn flets, de overgang van heden naar flashbacks (en andersom) is ergerlijk en de korte, door weliswaar sterke muziek ondersteunde, intermezzo’s zijn voorzien van magere, weinig indruk nalatende kleuren.

Tot slot willen we graag nog iets vermelden over de vertolkingen. Hoofdvertolker Luigi Jacuzio debuteert (net als overigens het leeuwendeel van de hoofdcast) in de rol van Matteo. Matteo’s personage wordt in het verhaal erg uitgediept, maar door de suffe verschijning van Jacuzio wordt deze dermate tegengewerkt. Jacuzio weet op geen enkel moment in de film te overtuigen, waardoor verschillende dramatische scènes hun oorspronkelijke kracht verliezen (denk daar bovendien ook nog de tegenvallende regie van Patierno bij!). Wel haar best doend is Federica Bonvolonta als Rosa, maar op haar eentje weet ze deze irritante schertsvertoning niet te redden. Pater Familias wil overkomen als een aangrijpende, schokkende film, maar is niet meer dan een lauw, ronduit slecht debuut van een lamlendige filmmaker!

Peter Janssens