*
****************
<>************

REGIE:
Bruce LaBruce

*********

*********


MET:
Susan Sachsse (Gudrun)

DaniŽl Bštscher (Holger)

Gerrit Joeffrey (Helmut)

*********


Duitsland / 2004 / 90 min.
*********


Verdeler:
TBC

Schiet! Het is revolutie!

In Duitsland plannen een groep jongeren om terug een revolutie te ontketenen zoals de vroegere Baader- Meinhof Groep met dat verschil dat zij wel zullen slagen in hun opzet. Onder leiding van Gudrun, een vrouw die aan de basis ligt van hun acties, met enkel jongens als aanhangers zal binnenkort de zesde generatie een feit zijn. Voor hun eerste actie ontvoeren ze de zoon van een rijk industrieel. Weken op voorhand volgen ze de kerel in zijn doen en laten om op zekere dag toe te slaan met hun chique BMW (Baader Meinhof Wagen). Een beetje amateuristisch maar het lukt. Iedereen is in zijn nopjes maar vanaf dan loopt ook alles in het honderd. Niet door slechte planning maar door een bizarre samenkomst van omstandigheden dat niemand heeft zien aankomen. Ook een ver doorgedreven idee van revolutie ligt aan de basis van het onheil

Gundrun wil de zesde generatie opbouwen als een biseksuele maatschappij waar alles wat homo of hetero verwerpelijk is. Om haar woorden kracht bij te zetten dwingt zij letterlijk de jongens tot seks met elkaar. Zij moeten het voorbeeld zijn voor de toekomst. Haar vaste vriend hoort hier ook bij en heeft niks tegen te spreken. Dat niet iedereen akkoord is met deze stelling spreekt voor zich, maar kom, alles voor de revolutie! De zoon van de industrieel, Patrick, is volledig akkoord met de doelstellingen van Gudrun. Hij heeft er zelfs geen bezwaar tegen dat hij ontvoerd werd want een paar weken daarvoor is hij volledig onterfd door zijn vader omdat hij zich openlijk heeft bekend dat hij homo is. Straffer nog: de dagen voor zijn ontvoering, wanneer hij nog geschaduwd werd door zijn ontvoerders, zijn Patrick en een van zijn achtervolgers verliefd geworden op elkaar. Dus niks dan plezier bij deze groep. Dan is er nog Che, aanhanger van Che Guevara, die op zijn kamer een arsenaal wapens heeft en denkt dat elk wapen het verlengde is van zijn geslachtsdeel. Tja, wat doe je met zo'n bende?

Regisseur Bruce Labruce doet met deze film wat hij in zijn vorige werken ook heeft gedaan: provoceren. Vanuit een eigen ideologische doelstelling confronteert hij de kijker met rake uitspraken die als een collage over het beeldscherm rollen en niets verhullende pornoscŤnes (de grens tussen erotiek en porno in een speelfilm vervaagt zienderogen). Maar het hoofddoel is bereikt: een parodie over een wegwerpmaatschappij waar alles om de haverklap veranderd en iedereen alles veranderd wil zien. Zelfs als je het heft in eigen handen neemt vallen de idealen als kaartenhuisjes in elkaar.

The Raspberry Reich raast als een hyperkinetisch sneltrein over het scherm. Als kijker wordt je heen en weer gesleurd door de beeldenstorm. Of je hierdoor nu geshockeerd bent of niet, de boodschap is duidelijk, de film is een feit. Bruce LaBruce heeft hem het weer geflikt

Patrick Van Laer