*********

*********

*********

U.S.A. / 2002 / 115 MIN.
*********

Verdeler:
United International Pictures

Suspens op zijn Japans

In Japan groeide de horrorprent Ringu (1998) in een mum van tijd uit tot een grandioos succes. De film van Hideo Nakata die ook tekende voor de sequel was gebaseerd op de al even fel bejubelde horrorroman van Kôji Suzuki. Ook in het buitenland kregen Ring en opvolger Ring 2 snel een cultstatus op filmfestivals. Nu is er dus de Amerikaanse remake van deze subtiele horrorfilm.

Japanse filmmakers hadden altijd al een bijzondere band met het genre van de spookfilm. Het recente werk van bijvoorbeeld Kiyoshi Kurosawa (Pulse, Seance) illustreert hoe je met beperkte middelen en met een onderkoelde regie toch een enge sfeer oproept. Ringu is één van de meest fascinerende exponenten uit het genre van de Japanse ghost movie. Vooral de laatste vijftien minuten van de film zijn op zijn minst verontrustend. De angstwekkende spookfiguur uit de film, Sadako, werd in het thuisland zelfs zo populair dat er poppen van haar op de markt kwamen.

Dreamworks begreep het potentieel van de Japanse spookfilm en besloot de prent te hertalen voor een Amerikaans publiek. Regisseur van dienst is de wat kleurloze Gore Verbinski die eerder al Mouse Hunt en het teleurstellende The Mexican afleverde. Met The Ring mag hij een bank vooruit, al heeft hij veel te danken aan het sterke origineel dat hij trouw volgt en aan de présence van hoofdactrice Naomi Watts.

Wanneer een aantal tieners om het leven komen na het bekijken van een videocassette meent journaliste Rachel Keller (Naomi Watts) dat dit niet meer is dan een fabeltje. Haar eigen nichtje sterft echter ook in mysterieuze omstandigheden na het zien van een bizarre video en Rachel bijt zich vast in de zaak. Nadat ze de video heeft bekeken, rinkelt de telefoon. Een stem aan de andere kant van de lijn zegt dat ze nog 7 dagen heeft te leven. De tijd dringt dus om het mysterie zo snel mogelijk op te lossen.

Het zou zonde zijn om meer te verklappen over de plot van deze zeer degelijke horrorfilm. Rachel wordt in haar zoektocht geholpen door haar ex-vriend, Noah (vertolkt door Martin Henderson), tevens ook de vader van haar zoontje Aidan (David Dorfman, die hier een vertolking met een hoog Jaley Osment-gehalte neerzet). In de Japanse versie kreeg de kijker een knappe mix van urban legends, slasher movies-ingrediënten en elementen uit oude Japanse folklegenden. Op die manier richtte de film zich zowel tot de fans van pakweg The Blair Witch of Scream als tot een ouder publiek. In Verbinski's versie verdwijnen een aantal typische Japanse ingrediënten, al zorgde scenarioschrijver Ehren Kruger voor een meer dan verdienstelijke oplossing. Door de band blijft deze nieuwe versie overigens trouw aan het origineel. Om een Amerikaans (en Europees) publiek te behagen is de relatie tussen Rachel en Noah een tikkeltje romantischer, al stoort dit nauwelijks. De personages zijn communicatiever, dramatischer dan in de Japanse versie. In Ringu lijkt de horror meer verweven in het dagdagelijkse, iets wat je wel vaker ziet in Japanse thrillers. Toch dient het gezegd dat Verbinski nooit te ver gaat in het tonen van de gruwelen. Zijn aanpak is - zeker naar Amerikaanse normen - afstandelijk en fel gestileerd.

Nuchtere zielen vinden deze ghost story wellicht een hoop nonsens. De plot bevat een aantal twists die door de cynische kijker met wenkbrouwgefrons zullen worden onthaald. Toch telt de film een tweetal scènes die zo sterk en indrukwekkend zijn dat ze nog dagen door je hoofd spoken. Naomi Watts (Mulholland Drive) zet opnieuw een uitstekende prestatie neer als Rachel. Binnenkort is ze te zien in de nieuwe James Ivory en de nieuwe Inarritu. In Amerika was The Ring een kaskraker. Wes Craven zou zelfs bezig zijn met een Amerikaanse remake van een andere Japanse ghost story, Pulse, dat qua verhaallijn wel wat lijkt op Ringu . Benieuwd hoe de film het in Europa doet.