REGIE:
Jonathan Demme

----------------------------------------------

----------------------------------------------

----------------------------------------------

Verdeler:
Columbia Tristar

Gestoorden in uitverkoop!

Met de verfilming van The Silence Of The Lambs was niet de eerste romanverfilming van Thomas Harris een feit. Vooraleer dit alom gelauwerd thrillerspektakel in 1991 in de zalen gebracht werd, wist Harris zijn boeken ook al aan het filmpubliek te promoten met Black Sunday (1977) en Manhunter (1986), een andere film, waar de figuur van Hannibal Lecter opduikt en die bovendien recentelijk werd hermaakt in de vorm van Red Dragon. Wat er ook van moge zij, The Silence Of The Lambs zal altijd Harris' meest beklemmende verhaal blijven, bovendien op angstaanjagende wijze weergegeven op het witte doek.

Maak kennis met de jonge FBI-agente Clarice Starling (Jodie Foster). Ze wordt op een zaak gezet betreffende een wel erg gestoorde seriemoordenaar. Hij ontvoert namelijk zijn slachtoffers, laat ze enkele dagen sudderen en vilt ze vervolgens. Clarice wordt ingeschakeld om een recentelijk verdwenen meisje op te sporen, om haar te redden uit de klauwen van deze killer. Om een beter inzicht te krijgen in de haast onpakbare moordenaar, gaat Clarice ten rade bij Hannibal Lecter (Anthony Hopkins), een met kannibalistische neigingen opgezadelde ex-psychiater was. Na de gesprekken draait uit dat Hannibal niet alleen een prototype is van een zieke ziel, hij blijkt ook nog eens een belangrijke schakel te zijn in het oplossen van de moordmysteries. Het is aan Clarice om Lecter over de schreef te halen.

De beklemmende, langzame, maar nergens oninteressante regie is in handen van Jonathan Demme. Demme (°1944) begon zijn carrière met een reeks actiefilms, waaronder de minder bekende Caged Heat en Fighting Mad. Na zelfs nog een aflevering van de detectivereeks Columbo geregisseerd te hebben, brak hij in 1979 door met Last Embrace, een thriller met Roy Scheider. In de jaren tachtig stond hij in voor de regie van onder andere Melvin And Howard, maar ook voor documentaires als Swimming To Cambodia en muziekfilms als Stop Making Sense. Toen hij in 1991 The Silence Of The Lambs draaide en twee jaar later het aangrijpende drama Philadelphia meende iedereen dat hij terug op het juiste spoor zat. Niets was minder waar, want pas in 1998 volgde een nieuwe speelfilm en wel nog het geflopte Beloved over thema's als slavernij en vriendschap. In 2002 vond hij er niet beter op een remake aan te vatten van het meesterwerk Charade, het resultaat is het immens teleurstellende The Truth About Charlie.

Met The Silence Of The Lambs heeft hij zonder twijfel zijn orgelpunt van zijn carrière gevestigd. Het lijkt moeilijk dit nog beter te doen, de rest van zijn films raken niet aan het niveau van deze anders wel klassieke, maar niettemin creepy thriller. Alleen al bij de openingsscène prikkelt de maker onze interesse, mede door de aanwezige soundtrack van Howard Shore, recentelijk actief als componist voor de film The Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring. Al snel worden we op de hoogte gesteld van het lopende verhaal, rap heeft de kijker door hoe de verhoudingen 'ondervrager-ondervraagde' zich voordoen. Wat deze film net iets stijlvoller maakt dan doorsnee genregenoten is de sterke uitdieping van de boeiende karakters. Clarice kan zelfs bekeken worden als een gespleten persoonlijkheid, die zowel haar ernstige job kan uitvoeren, maar desondanks pittige gesprekken op niveau kan voeren met de intrigerende dokter. De figuur van Hannibal komt niet zo vaak in de film voor en zit bovendien, net als in Manhunter (en natuurlijk ook Red Dragon), achter het befaamde glaswerk. Behalve dan die ene scène, waar hij weet te ontkomen. De legendarische bijtscène, het inmiddels wereldberoemde masker, allemaal maken ze deel uit van The Silence Of The Lambs. Het laatste halfuur wordt gekruid door duisternis en claustrofobie, vermengd met de aanwezigheid van een ogenschijnlijk ter zielen gegane waterput.

The Silence Of The Lambs viel zowel in de smaak bij publiek, critici als Oscargilde. De prent gaat als één van de weinigen (One Flew Over The Cuckoo's Nest hoort ook thuis in dat rijtje) de geschiedenis in als 'de film met de vijf voornaamste Oscars'. Hij kreeg er voor zowel beste film, script, regisseur, hoofdacteur en hoofdactrice. En het zijn nu net ook deze twee laatste categorieën, die van The Silence Of The Lambs een erg goede film maken. Anthony Hopkins is de verpersoonlijking van het kwaad en hoewel hij vaak onsamenhangende ingewikkelde, maar vooral intimiderende praat staat te verkopen, is zijn prestatie van hoog niveau. Ook actrice Jodie Foster schittert in een hoofdrol, in tegenstelling tot haar personage-opvolgster Julianne Moore. Foster weet zonder enige moeite het hoofd koel te houden en tegelijkertijd haar personage als een min of meer sereen iemand te presenteren. In verdere bijrollen zien we Scott Glenn als Starlings baas en Anthony Heald als de 'geestige' dokter Chilton.

The Silence Of The Lambs is simpelweg een goede thriller, die garant staat voor een boeiende avond. Zonder meer kan de film rekenen op knappe vertolkingen en een intrigevol verhaal, ondersteund door een boeiende regie!

Peter Janssens