2004, Japan

Regisseur:
Katsuhiro Otomo

Stemmen:
Ikki Samura
Kiyoshi Kodoma
Manami Konishi

Duur: 126 min.

Verdeler: Sony Pictures

Beetje stoom aflaten kan geen kwaad.

Engeland, midden negentiende eeuw. De industriële revolutie is volop aan de gang met toen al grote concurrentiegroepen. De jonge Ray Steam behoort tot een familie van uitvinders. Zijn vader en grootvader zijn uitgeweken naar Amerika alwaar ze hun baanbrekend werk verder zetten. Ook Ray heeft de smaak te pakken om het werk van zijn familie verder te zetten die, hoe hun achternaam het zelf zegt, de stoommachine hebben uitgevonden. Binnenkort is er in London een industriële wereldtentoonstelling waar Ray dolgraag heen wil gaan. Voor het ogenblik zal het bij dromen blijven want de geldelijke middelen zijn er niet om zover te reizen

Op zekere dag krijgt de familie een pakketje toegestuurd vanuit Amerika waarin een stoombol zit met bijhorende getekende plannen. Ray is nog maar net deze uitvinding aan het bestuderen als er wordt aangebeld door twee lugubere figuren die de bol opeisen. Als dan plots ook grootvader binnen komt, die normaal in Amerika woont, is de chaos compleet. Deze kan nog snel twee dingen melden zijnde, dat Ray de bol niet mag afgeven aan de heren en dat zijn vader jammerlijk is overleden. De enige die de bol mag hebben is een zekere Mr Stephenson. Ray zet het op een lopen en tot zijn grote verbazing wordt hij achtervolgd door immense stoomtractors en helikopters. Om hieraan te ontsnappen probeert hij zijn nieuwste uitvinding: een stoomwiel. Dit blijkt te werken maar is niet opgewassen tegen de enorme machines van zijn tegenstanders. Door een stom toeval wordt Ray gered door Mr Stephenson, de persoon die hij nodig heeft. Maar de vijand is listig en kan Ray met de stoombol ontvoeren.

Tot Ray's grote verbazing is hij ontvoerd door zijn eigen vader, ernstig verminkt maar nog wel in leven, naar London. Hij wil dat zijn zoon zijn werk verder zet. Verder plant de vader een demonstratie tijdens de tentoonstelling van zijn levenswerk: een immense stoomtoren met duizend en één mogelijkheden. Wie deze toren in zijn bezit heeft is wereldleider. Snel worden de werkelijke plannen van de vader duidelijk: de toren verkopen voor een massa geld aan de hoogste bieder. Als toemaatje krijgt de koper een heel arsenaal zelf uitgevonden wapens mee als bedanking.

Vanaf dan wordt Ray geconfronteerd met allerhande meningsverschillen, eisers, concurrenten en uitvinders die allemaal als eerste de stoombol, de uitvinding van de eeuw, in handen willen krijgen. Maar Ray en zijn grootvader willen dat de vader zijn plannen niet tot uitvoering kan brengen en doen alles om stokken in de wielen te steken. Maar ja, wat doe je tegen een geldzuchtig genie die de wereldleiders om zijn vinger weet te draaien? De wereldtentoonstelling begint en de problemen beginnen zich op te stapelen. Het eindresultaat is een immens gevecht met als inzet de stoombol...

Katsuhiro Otomo, die ooit Akira heeft gemaakt, de moeder van alle manga's, heeft weer kosten noch moeite gespaard voor zijn nieuwste project. Zeven jaar heeft hij gewerkt aan dit bravourestukje en heeft zichzelf tot in het tienvoudige weten te overtreffen. Niet alleen op beeld en geluid ook op vertelstructuur. De actie is verplaatst van een futuristisch Japan naar een herkenbaar Europa. Otomo heeft fictie en fantasie op perfecte manier gecombineerd. Geen gezwets van onontwarbare technische termen met monsters en figuren die je zelfs in je ergste nachtmerrie niet wil tegenkomen en waarbij je totaal uitgeput de filmzaal verlaat door een overconsumptie van beeld en geluid. Nu heeft hij, voor Europeanen althans, een aanvaardbaar verhaal verfilmt waarbij hij zijn roots toch niet onder stoelen of banken steekt. De beelden zijn fenomenaal mooi, te gaaf, iets overbelast maar niet te vermoeiend met daarbij een bombastische soundtrack die lang blijft nazinderen.

Onderhuids steekt een ernstige waarschuwing naar de grootindustriëlen die ondanks hun goede bedoelingen toch misbruik weten te maken van hun uitvindingen door er oorlog mee te voeren. Dit alles verpakt in een tijdspanne, namelijk de wereldtentoonstelling, in een mooi getekend Londen waar iedereen perfect Japans praat. Een foutje wat we graag door de vingers zien want in Amerikaanse films over De Tweede Wereldoorlog spreken de Duitsers ook mooi Engels. Ga deze film kijken, liefst op groot scherm, want het is anno 2005 de ultieme mangafilm!