Edward Furlong

Uwe Bol

REGIE:
Uwe Bol

*********

*********

Verdeler:
TBC

Don't push the button!!!!

Een mens kan rare dingen doen als hij uit zijn natuurlijke omgeving wordt gerukt. Soms door omstandigheden maar in sommige gevallen is men zelf de oorzaak hiervan. Zoals de vier gevangenen die zitten opgesloten in een en dezelfde cel. Dag in dag uit, 23 op 24 uur moet men het met elkaar stellen, de dagen aftellend naar de datum van vrijlating. Een verzetje of een pleziertje is er nooit bij. De celgenoten spelen regelmatig op vriendschappelijke wijze een partijtje poker. Op zekere dag ontstaat er een vreemde soort weddenschap. De verliezer van een spel moet een tube tandpasta naar binnen spelen. Als puntje bij paaltje de gemaakte afspraken niet worden nageleefd gaan de poppen letterlijk aan het dansen. De drie medegevangen dwingen de verliezer de tube tandpasta op te eten. Dat dit niet vlotjes gebeurt zal wel voor zichzelf spreken maar dan beginnen de verdere pesterijen en samenzweringen deftige proporties aan te nemen.

Het gaat verder met een luguber drankje op te drinken om de tandpasta door te spoelen tot het eten van braaksel (alles moet opgekuist worden en terug worden gezet op zijn oorspronkelijke plaats) tot verregaand seksueel misbruik. De drie andere gevangen beseffen op den duur dat ze hier niet mee weg kunnen om tegenover de bewakers een deftige uitleg te geven dus smeden ze nog een ander plan om hun handen te wassen in onschuld….

Machtsverhoudingen zijn van alle tijden in alle omstandigheden, zeker als men in groep is en de een niet wil onderdoen voor de ander. Dan pas komt de ware aard van de mens boven en zolang het geweten niet begint te knagen is er geen vuiltje aan de lucht. Deze stelling komt perfect tot uiting in deze Stoic gebaseerd op ware gebeurtenissen in een Duitse gevangenis. Regisseur Uwe Bol wou deze situatie eens onderzoeken door middel van filmische weergave. Na enkele mislukte verfilmingen van videogames zoals Alone In The Dark en Bloodrayne, steeds slecht gemaakte films met veel te veel geld, hielden we ons hart vast voor het resultaat voor deze Uwe Bol-film. Al vanaf de eerste beelden werd het duidelijk dat dit niet een traditionele over the topfilm ging worden. Met eenvoudige setting, de camera verlaat de gevangeniscel niet, enkel om interviews af te nemen van de gevangenen om hun visie weer te geven van de gebeurde feiten. Het geheel ontaardt in een claustrofobische, letterlijk naar de keel grijpend, thriller die zijn gelijke niet kent. Gefundeerd met zeer sterke acteerprestaties mag Uwe Bol spreken van een superhit die nog zeer lang zal blijven nazinderen in het geheugen.

Zo zie je maar: Less Is More en levert unieke cinema op, die gezien het onderwerp niet voor iedereen zijn ogen is bestemd, dat in het genre een ereplaats verdiend. Om zich in te leven in hun rol hebben de acteurs, waaronder Edward Furlong, zich tijdens de opnames laten opsluiten in hun cel, men moest letterlijk gewoon ’s morgens een camera plaatsen en het filmen kon beginnen. Men weze gewaarschuwd: niet voor gevoelige zielen en zeker niet als je voor of na de film nog iets wil eten. En vergeet ook je tandjes niet te poetsen!

Patrick Van Laer