REGIE:
Louis Leterrier

*********

*********

Verdeler:
Belga Films

Het behaatje dat uw vriendin moet kopen

Waarschijnlijk behoor ik er niet bij de meerderheid mee, maar ik ben één van diegene die steeds uitkijkt naar een nieuwe productie van Luc Besson, het liefst eentje dat hij zelf geschreven heeft. De Taxi-trilogie, Yamakasi, Banlieue 13, Danny The Dog, Kiss Of The Dragon, The Transporter, ik heb er steeds plezier mee gehad. Niet dat ze zo uitmuntend zijn maar wel omdat ze zo entertainend zijn. Het verhaal is immers standaard en nooit ver gezocht. De doelstelling is gewoon om er een actiepunch in te verwerken. Het verhaal dat er rond wordt geweven is dan niks meer dan een excuus om die doelstelling te verbloemen. Kan me eigenlijk geen barst schelen, als die actie effectief aanwezig is kaderend in een zowel spannend als ontspannend sfeertje hoeft het voor mij bij een Bessonproductie niet meer te zijn. In afwachting dat hij zelf nog eens aan het roer zit met Angel-A en vervolgens Arthur And The Minimoys, trakteert hij ons nu op het vervolg van de kleine gesmaakte hit The Transporter van 2002.

Opnieuw zit Jason Stratham als Frank Martin achter het stuur, ditmaal gaan BMW 7-serie maar wel een zwaar Audikaliber en is zijn job nog altijd even simpel: hij transporteert zaken of mensen van de ene plaats naar de andere in zijn coole pikzwarte auto, in zijn coole pikzwarte kostuum, in zijn coole stoïcijnse houding (alvorens een robbertje te vechten neemt hij eventjes de tijd om zijn colbert uit te trekken omdat hij net van de stomerij komt). In The Transporter 2 is Frank verhuisd naar Miami en wordt hij ingehuurd om de zoon van de vooraanstaande politieker Billings, hij is immers hoofd van het United States Narcotics Agency, van en naar school te doen. Audrey, de eenzame vrouw, heeft zich afgekeerd van de carrière van haar man en toont affectie voor Frank. Voor Frank zelf is dit één van zijn makkelijkste karweitjes en hij wordt zelfs bevriend met de jongen, Jack, aan wie hij de regels van een auto aanleert.

Helaas zijn er ook nog B-acteurs met de uitstraling van een Jean-Claude Van Damme die dit rustige leventje van Frank dwarsbomen. Gianni, een drugsmaffiosi, kidnapt Jack en eist 2 miljoen dollar losgeld. Voor Billings die miljoenen binnenrijft, is dit enkel maar een peulschil. En ziehier het heldere moment dat Luc Besson had in zijn scenario-ontwikkeling. In plaats van zijn verhaal standaard en simpel te houden maakt hij de plot iets ingenieuzer dan in de eerste Transporter. Het is niet zomaar het verhaaltje van de good guy zit achter de bad guy, neen hij heeft tevens een twist ingecalculeerd dat het publiek niet direct zal verwachten. Welke? Ik kan enkel zeggen dat er weinig kidnappingen in de filmgeschiedenis zo makkelijk verliepen. Er moet dus wel iets achter zitten. Misschien zijn de kidnappers in dienst van Gianni wel wetenschappers die hun genialiteit aanwerven om een duivels meesterplan uit te werken. Ontdek het zelf maar.

Nadat Besson hem al had opgetrommeld voor Danny The Dog dit jaar, mag Parijzenaar Louis Leterrier opnieuw een scenario van hem vertalen op het witte doek (in zijn schrijven werd Besson geholpen door Robert Mark Kamen, o.a. auteur van de vier Karate Kids). Leterrier is veelbelovend en vergelijkend met die andere Parijzenaar Gérard Krawczyk (Taxi 2 en 3, Wasabi). Ze hebben een talent voor forse actiefilms. Een John Woo in zijn goede jaren zijn ze nog niet maar ze weten wel de actie op een hoog peil te houden zonder dat de kijker er moedeloos van wordt, ze weten hoe ze welke emotionele snaar moeten raken om het publiek te laten meevoelen met hun karakters en ze weten een balans te vinden tussen het uitvoeren van haast onmogelijk stunts maar waar de kijker even mee lacht en gewoon opgaat in het actiegebeuren zonder zich daar al teveel vragen bij te stellen. U zal trouwens een lijst van stunts te zien krijgen waar Mission: Impossible nog wat van kan leren. Frank heeft op een bepaald moment een bom aan de onderkant van zijn wagen hangen, dus lanceert hij zijn Audi dan maar in de lucht, laat hem een salto maken en laat een haak van een kraanwagen de bom van zijn wagen schrepen. Terwijl de bom ontploft, landt hij rustig op de begane grond. Daarnaast doet Frank ook aan jet ski. Daarmee vliegt hij vanuit het water op een snelweg om van op die jet ski vervolgens in een schoolbus te stappen. Er is ook nog zijn ontsnapping uit een vliegtuig dat voordien neerstortte in de oceaan. En dat hij op een bepaald moment ontelbare politieauto's achter hem aan zitten heeft, vormt geen probleem. Hij rijdt naar het bovenste van een parkinggarage, crasht de bovenmuur om zo honderd meter boven de grond te vliegen en in het volgende gebouw veilig te landen. Het is niet iedereen gegeven om zulke stunts te kunnen overleven. En je weet zelf dat die stunts ongeloofwaardig zijn maar point of conclusion: het kan je niks schelen. Als je The Transporter 2 opvat als een popcornmovie, wel dan zul je veel popcorn kunnen verorberen.

Voor Jason Stratham is dit de ideale rol. Stijlvol - met zijn kostuum zullen veel vrouwen aan zijn lippen willen hangen - en actievol - een type last man standing. Eind september zullen we trouwens de nieuwe samenwerking tussen Stratham en Besson zien in de nieuwe naar uit te kijken Guy Ritchie film Revolver. Vanuit de eerste Transporter zien we tevens Frank's vriend Tarconi terug, een rol voor uiteraard Parijzenaar François Berleand die naar Miami wil voor wat vakantie. Hij zorgt voor wat komische noten door o.a. de voedingsgewoonten van de Amerikanen op de korrel te nemen ("You wouldn't believe what passes for food in this place, Frank"). Slechterik van dienst is de in Italië werkzame Alessandro Gassman. Zijn rol voelt als een B-prestatie aan, dat is het ook denk ik maar het past gewoon bij de opzet van de film. Voorts zien we Matthew Modine als de huichelende bureaucraat, de mooie Amber Valletta - nu bruinharig, in Hitch was ze nog blond dat haar misschien iets beter stond - die de eenzaamheid van haar bestaan beu is, good old Keith David als politie-inspecteur, Jason Flemyng als een Russische wetenschapper annex broekschijter en, hou u allemaal vast wanneer je ze ziet, Kate Nauta. Je zou met de beste wil van de wereld nog kunnen zeggen dat ze schaars gekleed is maar dan moet je weten dat we daarmee duiden op haar zalmkleurig doorkijk lingeriesetje. Ze vertolkt in de film Lola dat het type is dat denkt wanneer ze haar tonnen mascara heeft aangebracht, dat ze aangekleed is. Ze heeft constant twee automatische wapens ter beschikking maar als je haar rechtstaande tepels bekijkt door haar behaatje zou je spontaan dat aantal verdubbelen. Het is een mengeling van sexy en vulgair waarvoor de vorig jaar overleden Russ Meyer gerust nog eens een trip naar de aarde wil maken.

Van een Bessonproductie kun je normaal zeggen dat het keiharde actie is voor hersenloos plezier, maar ditmaal heeft hij ook nog eens gedacht om het verhaal wat meer uit te diepen, zelfs verrassend te maken. Aangezien ik bij zijn eerdere producties al blij was voor de hersenloze actie, ben ik dat nu nog meer. The Transporter 2 is de ideale actiefilm om de nazomer in te gaan en is minstens even goed als de eerste. Actievol, stijlvol, spannend, ontspannend en een niemendalletje van een doorkijkbehaatje dat totaal niet de moeite doet om de o zo stijve tepels te verbergen. Meer kan een mens toch niet vragen!

Bruno Pletinck