*********

*********

*********

U.S.A. / 2002 / 98 MIN.
*********

Verdeler:
United International Pictures

Arme Jackie Chan. Vroeger kon hij zijn snode vijanden de baas dankzij zijn snelle en sterke vuisten en zijn flitsend benenwerk. Nu heeft hij daar een smoking voor nodig. Zonder deze magische 'tuxedo' zou de Aziatische publiekslieveling niet meer zijn dan een uiterst behendige en snelle taxichauffeur.

The Tuxedo, het regiedebuut van de Canadese Kevin Donovan, is één van de weinige films waarin Chan geen politieagent vertolkt, maar een taxichauffeur. Hij wordt om zijn indrukwekkende rijstijl geselecteerd door een enigmatische kerel (Jason Isaacs), die aan het hoofd lijkt te staan van een machtige multinational. Taxichauffeur Jimmy Tong en zijn baas Clark Devlin worden al snel goede maatjes. Tong kan zijn zuinig loon aardig opkrikken en hij neemt zijn intrek in Devlins riante woning. Hij krijgt wel heel strenge instructies om nooit Devlins tuxedo aan te trekken. Wanneer Devlin echter het slachtoffer wordt van een aanslag, draagt hij Tong op om de slechteriken op te sporen. Daarom trekt Tong dan toch de tuxedo aan. Het kledingsstuk voorziet hem van een aantal bijzondere krachten en talenten. Wanneer hij hem op de stand 'samba' zet, danst hij als de besten. Tijdens een redelijk grappige scène geeft hij zelfs een imitatie van James Brown ten beste. De tuxedo blijkt echter ook een moordwapen, dat hem moet helpen een duister complot te ontcijferen.

Enter Del Blaine (Jennifer Love Hewitt), een ambitieuze onderzoekster die samen met Tong de bad guys tracht te strikken. Ze botsen op een megalomane waterproducent, die de helft van de wereldbevolking wil uitroeien door zijn water te vergiftigen. Het lijkt allemaal verdacht veel op James Bond en het verhaal is ook nauwelijks belangrijk. De plot is vooral een excuus voor Chans trucjes en kunstjes. Die blijven af en toe leuk. Anders dan in zijn vorige prenten valt Chan nu zelf van de ene in de andere verbazing wanneer hij zijn vechtnummertjes opvoert.

Toch worden een aantal grappen wat zeurderig. De talloze toespelingen op Chans povere accent hebben we nu ook wel zo langzamerhand gehad. Hét grote probleem waarmee The Tuxedo kampt, is het gebrek aan chemie tussen de hoofdrolspelers. Hewitt, die na haar jarenlange vertolking in de serie Party of Five, de sprong waagde naar Hollywood is niet bepaald een groot talent. Ze is eigenlijk nog nauwelijks gelanceerd en lijkt nu al een has-been die enkel aantreedt in bedenkelijke b-films à la Sister Act 2 en I Know What You Did Last Summer. Aan de zijde van Chan wordt het er niet beter op. Hun eeuwig gekibbel en de eindeloze reeks van misverstanden zijn veeleer vermoeiend dan grappig. Ook van een romantische vonk is eigenlijk niet echt sprake. De Rush Hour-films werkten wél omdat de kwinkslagen tussen Chris Tucker en Jackie Chan wel snel en grappig waren. Enkel verplichte kost voor de verstokte fans dus, deze The Tuxedo.