REGIE:
Bruno Dumont

*********

*********

Verdeler:
Les Films Du Elysee

Geen fraai beeld van de mensheid

De eigenzinnige Franse cineast en scenarioschrijver Bruno Dumont (°1958) filosoof van opleiding, gooide hoge ogen met zijn opmerkelijke debuutfilm La Vie de Jésus, naar het oeuvre van filoloog Ernest Renan en later met L'Humanité. Respectievelijk bekroond op het Cannesfestival met de Caméra d'Or (1977) en de juryprijs (1999).

In Twentynine Palms, een prent opgenomen in de Officiële Competitie van het Venetiëfestival '03, ontmoeten we een Amerikaanse fotograaf (rol van David Wissak). Samen met zijn Frans brabbelende Oost-Europese vriendin Katia (Katia Golubeva) laten ze de drukke stad en de beschaving achter zich en trekken ze door de Joshua Tree-woestijn naar Twentynine Palms, een dorpje in Californië. Voor een magazine dient hij foto's te nemen van de woestijn en zijn omgeving. Van werken komt echter niet veel in huis. Geregeld houden ze halt om ongedwongen naakt rond te lopen, te zonnebaden op de rotsen, elkaar om de oren te vliegen en ten slotte om de pannen van het dak te neuken met als gevolg een orgasme dat geen genotskreet is maar eerder een schreeuw. Verder luisteren ze steeds naar hetzelfde liedje gezongen door een Japanner. Van echt converseren is weinig sprake. En indien dit wel het geval is, is het moeizaam en niet zeker of ze elkaar wel verstaan. Misschien volstaan genegenheid en geborgenheid. Wie zal het zeggen? Ook lijkt het alsof ze aan elkaar voldoende hebben en zich van de hele wereld niets aantrekken. En bijgevolg elke vorm van bedreiging en gevaar uitsluiten. Maar het kan verkeren!

Voor sommigen zal de tergend traag opgebouwde, uit repetitieve handelingen bestaande Twentynine Palms die speelt in adembenemende desolate rotsachtige landschappen als eentonig en slaapverwekkend overkomen. Anderen zullen dan weer de uitgepuurde cinema en de psychologie van Dumonts personages weten te appreciëren. Dumont zelf omschrijft zijn film als een liefdesverhaal, een duik in het innerlijke wereld van een koppel waarin tezelfdertijd puur geluk en absolute gruwel latent aanwezig zijn.

Het resultaat is een erg vreemde, spraakmakende en sterke film vol sluipende huiver met een bijzonder bloederig eind à la Zabriskie Point. Net als zijn vorige films is Twentynine Palms enkel geschikt voor kijkers die tegen een ferme adrenalinestoot kunnen! Met Katia Golubeva (Pola X van Léos Carax) en David Wissak, voor wie het zijn eerste filmrol is, die zichzelf spelen.

Linda Crivits