REGIE:
Gary Chapman

*********

*********

Verdeler:
Belga Films

Vederlicht postduifverhaal

Hebt u de laatste tijd ook niet de indruk dat animatiefilms meer en meer voor volwassenen beginnen te worden? Het onschuldig kindervertier van Bambi en Dumbo heeft plaats moeten ruimen voor filmische knipoogjes en dubbelzinnige woordspelingen af en toe gehuld in een cynische ondertoon. Shrek vond wel nog het juiste evenwicht tussen kind en volwassen maar dit was een klassieker in uitzondering. Maar ja, omdat kinderen niet alleen naar de bioscoopzaal gaan moeten de ouders er ook nog iets aan hebben. Maar de werelden van kinderen en volwassenen liggen ver uiteen en een goede humormengeling moet goed uitgekiend zijn. En dat was dus niet het geval voor Shark Tale, Robots en Madagascar om de laatste te noemen. Maar hey, de producers van Shrek en Shrek 2 komen met een Britse animatiefilm af. Zou er nu magie in zitten? Helaas zijn het enkel de producers van de ogre die in de crew zitten en niet de makers. John H. Williams heeft gewoon wat geld bijeen kunnen sprokkelen, via het Engelse Vanguard, om deze film uit te werken. Maar in welke setting bevinden we ons? In de Tweede Wereldoorlog waar dappere duiven boodschappen moeten vervoeren van en naar het front en zo een belangrijke rol speelden in het communicatieproces en het vergaren van informatie. Is dit bevorderlijk voor het onschuldig kindervertier? Ik denk dat de setting niet zo onschuldig is en dat een kind ook deze mening zal beamen. Is het dan opgezet voor de volwassenen? Met o.a. Ice Age, Finding Nemo en The Incredibles in het achterhoofd ligt de lat hoog, niet alleen inhoudelijk maar ook kwalitatief. Belangrijk is om origineel uit de hoek te komen. En laat Valiant nu net voorspelbaar zijn en niet avontuurlijk genoeg om de aandacht te trekken.

De titel van de film verwijst naar het hoofdpersonage. Valiant is een kleine maar dappere houtduif die opgaat in de propaganda-oproepen van de legerduiven. Wanneer de legendarische oorlogsheld Gutsy himselve in het plaatselijke dorp verschijnt en alle lof krijgt toegewuifd, wil Valiant maar één ding: lid worden van de 'Royal Air Force Homing Pigeon Service'. Na wat bezorgde moederlijke omhelzing zet hij zijn trek in op naar Londen waar hij de Trafalgar Square duif Bugsy ontmoet. Samen met deze insectaantrekkende kameraad en enkele andere duiven van het zevende knoopsgat schrijven ze zich in voor zes harde trainingsweken waar ze onder traditioneel gebrul van de sergeant worden klaargestoomd voor een gevaarlijke missie naar Frankrijk. Ze moeten bij de geallieerde troepen aldaar, wat Franse verzetsmuizen blijken te zijn met een straf Engels accent (leidster is Charles The Girl - met enige geschiedkundige hersenpijniging kunt u deze woordspeling wel appreciëren), een belangrijke boodschap ophalen en terugbrengen naar het vaderland. Maar ze moeten hierbij wel optornen tegen de Duitse havikkorporaal Von Talon die ten koste wat het wil, wil weten wat die boodschap is. De postduif Mercury die als eerste de taak gekregen had om de boodschap over te brengen, werd dan ook door Von Talon zijn trawanten ingerekend en wordt eindeloos ondervraagd over de boodschap. Deel twee dus van Valiant's missie: het redden van deze ontvoerde kameraad. Ach, u kent het verloop wel van familiale legerfilms: kleine kerel krijgt heldenstatus met bijhorende verhaalmoraal: 'het gaat niet om de grootte van je spanwijdte, maar om de grootte van je karakter!'

Kinderen zijn inderdaad een doelgroep die niet uit het oog mogen verloren worden en het is begrijpbaar dat het scenario geen diep gewortelde verhaallijnen dient te bevatten. Maar ook deze doelgroep kent het verschil tussen voorspelbaarheid en originaliteit. Met Valiant krijgen ze gewoon eenzelfde moraalverhaal van zovele andere tekenfilms te zien, alleen is het in een ander jasje gestopt. Fout 1. Van animatiefilms verwacht je toch een paar humormomenten. Echter de meeste grappen vloeien voort uit het continu tegen muren, ramen of tegen elkaar aan vliegen, iets wat we trouwens voorgekauwd kregen in de trailer. De eerste keer misschien nog leuk alhoewel dat met duiven voorspelbaar was maar daarna snak je naar andere lachwekkende situaties die er niet komen. Fout 2. Animatiefilms worden niet alleen door de kwaliteit ervan gedragen, ook de stemmen zijn van groot belang. Grote Engelse namen zijn hiervoor opgetrommeld: Ewan McGregor (Valiant), Tim Curry (Von Talon), Jim Broadbent (Sergeant), Hugh Laurie (Gutsy), John Hurt (Felix). Zij doen hun job wel sober maar zonder bijblijvende overtuiging. Enkel John Cleese als de door de haviken gevangen genomen Mercury kan op bijval rekenen, zeker wanneer hij een waarheidsserum krijgt toegediend. Donkey, Puss In Boots, die eekhoorn in Ice Age, dat zijn figuren die bijblijven, voor extra grappige momenten zorgen, je hart inpalmen en die de film naar een hoger niveau tillen. Echter, dat moeten we hier missen. Fout 3. En eigenlijk is de animatie op zich minder levendig, minder kleurrijker en minder overtuigender dan bijvoorbeeld in Shrek of The Incredibles. Ligt de Europese markt achter op de Amerikaanse? Er is wel nog werk aan de winkel maar ik vergeleek met de toppers. Als we Valiant zouden vergelijken met de gehypte Dreamworks productie Madagascar, komen ze wel als overwinnaars uit de postbus. De animatie is verzorgd uitgewerkt met oog voor detail, alleen - een déjà vu gevoel groeit - is het niet bijblijvend. Ach, ze kunnen maar leren uit deze fouten.

De tijd dat er één of maximaal twee animatiefilms per jaar uitkwamen is voorbij. We worden er haast door overstelpt. Helaas betekent dit dat we dan ook meer kwantiteit dan kwaliteit krijgen. Valiant behoort tot de eerste groep. De moeite wordt wel gedaan om concurrent te zijn met de Amerikaanse toppers maar daarvoor was de spanwijdte van de duivenvleugels niet groot genoeg.

Bruno Pletinck