| * | ||
** *** *** *** *** ** |
||
<> *** *** | ||
![]() |
![]() |
![]() |
REGIE: ********* ********* MET: Yilmaz Erdogan (Dezli Emin) Demet Akbag (Siti Ana) Altan Erkekli (Nazmi) *********
|
Turkse sympathieke tragikomedie maakt filmgeschiedenis in eigen land Vizontele speelt in 1974 in een bergdorpje in Zuid-Oost Turkije. Het land verkeert in een grote politieke chaos. We maken kennis met enkele bewoners. Zo is er een gekke manusje-doet-al (Yilmaz Erdogan); een ex-leraar die zich opwerkte tot burgemeester en zich beter acht dan iedereen; zijn bediende die mateloos zijn uitdunnende haardos bekijkt; zijn zoon die zijn legerdienst moet volbrengen; de cinema-uitbater die elke dag dezelfde film draait en niet langer zwartkijkers verdraagt; een macho die alsmaar bluft omdat hij als eerste inwoner de stad bezocht en er verliefd werd op een Deense vrouw… en tenslotte is er de regering die bij wet een 'vizontele' (uit de titel), een eerste televisietoestel, installeert waarop de bevolking verdeeld reageert. Aan een radio en een bioscoop hebben ze ruimschoots genoeg. Vizontele, gebaseerd op de jeugdjaren van de Turkse scenarist/regisseur Yilmaz Erdogan, werd begin dit jaar in Turkije in de bioscopen gebracht en trok in de eerste drie dagen van de release ruim 500.000 bezoekers. Het boxoffice-resultaat van de eerste week overschrijdde de 900.000 bezoekers. Ook in Nederland leverde de eerste tien dagen een boxoffice-resultaat van 25.000 bezoekers. Het is de eerste maal dat een Turkse kaskraker (overtrof zelf Titanic) zo kort na de release in eigen land met Nederlandstalige ondertiteling in Vlaanderen en Franse ondertiteling in Wallonië in de Belgische bioscopen te zien is. Toch is Vizontele niet meer dan een doordeweekse klucht vol boertige en karikaturale personages. Pas wanneer de prentjes met sneeuw op het televisietoestel vervangen worden door het journaal dat melding maakt over de oorlog in het Midden-Oosten, maken de vele banaliteiten plaats voor èchte ontroering. Vizontele, de meest bezochte film uit de Turkse filmgeschiedenis, wordt gedragen door de cineast himself en een totaal onbekende cast en voorzien met muziek van de populaire groep uit Istanbul Kardes Turkuler die muziek maakt volgens de Turkse traditie. Voor de affiche werd een beroep gedaan op de Turkse maar in Los Angeles residerende graficus Emrah Yucel die ook de affiches ontwierp van onder meer Frida, Cold Mountain en Mindhunters. Linda Crivits |