*
REGIE:
Gérard Krawczyk


*********


MET:
Jean Reno (Hubert Fiorentini)

Ryoko Hirosue (Yumi)

Michel Muller (Momo)

Carole Bouquet (Sofia)

*********


FRA - JAP / 2001 / 94 MIN.
*********


Verdeler-video:
A-Film Entertainment

Het "Wasabi" uit de titel heeft eigenlijk maar weinig met de verhaallijnen of structuren van de film te maken. Het verwijst naar een Japans spijsje, dat je in restaurants spontaan bij een drankje krijgt. Aan de acteur, die het naarbinnen speelt, te zien, wordt het tevens verondersteld iets erg pikant te zijn. "Wasabi" draait dan wel voornamelijk in Japan, de titel heeft weinig met alles van doen, maar is ongetwijfeld gekozen omdat hij zo krachtig aanslaat!

Met flitsende titels en een scène in een hippe discotheek opent "Wasabi". De vuilgebekte inspecteur Hubert Fiorentini (Jean Reno) gebruikt voor de zoveelste maal zijn vuist om orde op zaken te stellen. Wanneer hij later zijn 'slachtoffer' een bezoekje brengt in de kliniek, richt hij ook daar een pak ravage aan. Naast een middelmatige carrière is ook Huberts privé-leven een ramp. Op amoureus vlak denkt hij enkel maar aan zijn Japanse liefde, inmiddels negentien jaar geleden. Wanneer hij van een notaris te horen krijgt dat hij naar Japan dient te gaan omdat deze long lost girlfriend overleden blijkt, verandert zijn leven drastisch. Ze heeft immers een bijzondere erfenis nagelaten. Naast enkele kleine typerende kitsch, is de grootste verrassing haar (maar ook zijn) … dochter Yumi (Ryoko Hirosue), waar Hubert het bestaan niet eens vanaf wist. Zijn verplichting bestaat erin voor haar te zorgen tot ze meerderjarig is, wat ze welgeteld twee dagen na hun eerste ontmoeting is. Yumi wordt echter achternagezeten door onder andere de yakuza als ander plaatselijk schorremorrie. Gelukkig kan ze rekenen op de hulp van Hubert en zijn oude vriend en partner Momo (Michel Muller).

De regie is in handen van Gérard Krawczyk, die in 1986 zijn debuut maakte met "Je Hais Les Acteurs". Later volgden nog "L'Été En Pente Douce", "Heroïnes" en vooral "Taxi 2", waar hij zijn eerste samenwerking met manusje-van-alles Luc Besson aanging. Na "Wasabi" neemt hij ook nog de regie van "Taxi 3" op zich. Krawczyks regie is flitsend, snel en maakt dat de film niet langer strekt dan anderhalf uur. Door zijn blitse voorkomen en intensieve spankracht staat "Wasabi" vooral garant voor een pak entertainment, evenredig verdeeld onder rondvliegend kogelvuur als hilarische tot clowneske situaties. Het verhaal van "Wasabi" is ontsproten aan het multiculturele brein van regisseur/producer/scenarist Luc Besson, die voor de zoveelste keer Jean Reno in één van zijn scenario's ziet opdraven.

"Wasabi" start met flitsende titels, ondersteund door een ritmisch klinkend nummer. Een betere intro om de toon te zetten voor deze verrassend goede Franse film kon hij zich niet voorstellen. Na enkele komische fragmenten, een hogere waarde meegekregen door de excellente vertolkingen, neemt de film een kwartdraai wanneer het hoofdpersonage richting Japan trekt. Ook daar krijgen we een boeiende melange van actie en humor te verwerken. Verwacht van "Wasabi" geen cultuurbeelden of diepere betekenissen achter de Japanse denkwereld, maar bereid je liever voor om oppervlakkige, karikaturale personages (althans de yakuza-leden) te aanschouwen. Dit kleine, maar tegenwoordig verwaarloosbare, mankementje nemen we er echter graag bij en zal ook de kijker niet als storend ervaren.

De cast is van topniveau. In de hoofdrol krijgen we een sublieme Jean Reno gepresenteerd. Met het nodige smoelwerk alsook 's mans sombere, maar voor het vrouwelijk geslacht waarschijnlijk erg charmante, stem is het vooral hij die deze film op zijn brede, robuuste schouders neemt. Weerwerk krijgt hij van de Japanse Ryoko Hirosue, maar vooral van zijn politiepartner Michel Muller. Deze laatste zorgt voor ettelijke lachsalvo's, maar moet het vooral van de slapstick hebben. Terwijl Reno ook op verbaal vlak sterk uit de hoek kan komen.

"Wasabi" lijkt misschien banale kost, maar ondanks enkele voorspelbare scenariowendingen en karikaturale personages bezit deze film voldoende sterke one-liners, hilarische fragmenten, een gezonde brok actie en prima acteerprestaties om in zijn anderhalf uur de kijker zowel weten te plezieren als entertainen. Toffe prent!


(Peter Janssens)