Een appeltje voor de dorst

Het leven in Moskou is geëvolueerd met de tijd. De verwestering heeft reeds zijn sporen nagelaten. Ook op gebied van media, reclame en voedsel. Blitse reclamespotjes onderbreken de televisie-uitzendingen, het nieuws is niet meer zo oubollig zoals vroeger en even snel in een hamburgerketen iets eten is in. Door al deze modernisering ervaren de Russen ook de negatieve gevolgen ervan: gejaagd leven, junkfood en weinig aandacht voor de medemens

Vera is anchor bij de nieuwsdienst van een televisiezender. Tijdens een lunchpauze wordt haar geldbeugel gestolen. Net als zij haar lunch wil betalen ontdekt zij dit euvel. Een toffe jongeman, Tim, wil best haar maaltijd betalen. Hierdoor raken ze aan de praat Tim is werkzaam op een reclamebureau dat een grote impact heeft op verschillende Russische media. Het onvermijdelijke gebeurt en worden op elkaar verliefd. Ze proberen zoveel mogelijk bij elkaar te zijn iets wat hun gejaagd leven niet altijd toelaat.

Op zekere dag komt een derde persoon in hun leven, een zekere Uloomji van Mongoolse afkomst. Hij is van huis weggelopen omdat hij de schuld voor zijn opvoeding wil vereffenen aan zijn ouders. Mits er in zijn streek niet veel werk is probeert hij zijn kans te wagen in Moskou. Helaas biedt deze grootstad weinig soelaas voor de naïeveling. Meermaals wordt hij geconfronteerd met voor hem onbekende dingen waarop hij geen logisch antwoord kan vinden. Dan vindt hij toch werk in een dierentuin. Het is niet veel maar toch iets. In Uloomji's dorp amuseert hij de mensen met acrobatische toeren. Om in vorm te blijven oefent hij op verschillende obstakels. Als hij net even zijn evenwicht verliest, valt hij op de motorkap van Tim. Gelukkig is het niet erg. Niet goed wetend wat hij met deze jongeman moet aanvangen, neemt hij deze mee naar hem thuis. De jongen heeft zo zijn gewoontes en Tim raakt hierdoor gefascineerd. De obsessie gaat zover dat beiden verliefd worden. Wanneer Vera dit ontdekt stuit zij op een muur vol onbegrip. Hoe kan dit ooit goed komen?

You I Love is de eerste officiële Russische gayfilm die op Europa wordt losgelaten. Via een zeer origineel uitgangspunt, twee mensen worden verliefd in een moderne grootstad in een vrijwel liefdeloze omgeving en ervaren pure liefde van iemand die in de natuur is opgegroeid, wordt een driehoeksverhouding geschetst met een duidelijke respectvolle boodschap. Zo wordt de homoseksuele aanvaardbaar getoond langs beide kanten (de Mongoolse en in de grootstad) en hoe de mensen hiermee omgaan.

Heel dit gegeven zit perfect gegoten in een, voor Russische filmnormen, zeer flitsende film met videoclipachtige beelden. Een duidelijke symboliek is aanwezig met als rode draad doorheen de film: een appel, symbool van de onschuld. Deze vrucht zit verscholen in de soms meest ondenkbare plaatsen. De boosdoener van deze film is het verhaal, soms veel te simpel en clichématig opgebouwd, om echt te kunnen boeien. Gelukkig maken het interessante camerawerk en trendysfeer zeer veel goed. Beide regisseur leveren hierbij hun debuut af waardoor ze nog wat respijt krijgen voor een volgend project.

Patrick Van Laer